II CSK 102/15

Sygn. akt II CSK 102/15

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Kalisza
‎przy uczestnictwie I. Z. i Miasta K.
‎o zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 października 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania I. Z.

od postanowienia Sądu Okręgowego w Kaliszu
‎z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ca 69/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Kaliszu kwotę 900 zł (dziewięćset) adw. T. D. powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem udzielonej pomocy prawnej uczestniczce I.Z. w postępowaniu kasacyjnym; nie obciąża skarżącej uczestniczki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu oddalił apelację uczestniczki I.Z. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu, w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Kalisza, z udziałem I. Z. i Miasta K., o zasiedzenie.

Uczestniczka I. Z. wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia sądu I instancji i oddalenie wniosku, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia sądu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych.

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

l.n