Sygn. akt II CSK 102/05
POSTANOWIENIE
Dnia 29 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa K. Z.
przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. II Inspektoratowi w P. o
zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2005 r., na
skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 czerwca 2005
r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600
zł (trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r. Sąd Apelacyjny, na skutek apelacji
pozwanego, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 września 2004 r. w sprawie
o zapłatę.
Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości, wniósł o jego uchylenie i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej zarzucił
naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 224 w związku z art. 217 k.p.c., art.
233 § 1 k.p.c. i art. 47914
§ 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji
redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22
grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy -
Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).
2
W art. 3984
§ 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi
kasacyjnej. W punkcie 3 tego przepisu ustanowiony jest wymóg zawarcia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. Odmienną
treść w porównaniu z poprzednio obowiązującym przepisem art. 393 § 1 k.p.c. zawiera
też obecny art. 3989
§ 1, który sformułowany został jako przepis pozytywny, określający
przesłanki przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występują istotne zagadnienie prawne,
istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania
lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Zawarty uprzednio w art. 3933
§ 1 pkt 3 k.p.c. wymóg przedstawienia okoliczności
uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania wprowadzony został w związku z
instytucją przesądu. Jego stworzenie umożliwiać miało stronie wnoszącej kasację
przekonanie Sądu Najwyższego o istnieniu przesłanek, na których opiera się wstępne
badanie kasacji pod kątem dopuszczenia jej do rozpoznania. Jak wskazywano w
orzecznictwie (postanowienie SN z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC z
2001 r., nr 3, poz. 51) bez tej argumentacji nawiązującej wprost do treści art. 393 k.p.c.
kasacja byłaby środkiem odwoławczym niezupełnym, a selekcja wnoszonych kasacji,
dokonywana przez Sąd Najwyższy w ramach przedsądu - nazbyt dowolna. Analogiczną
funkcję spełnia w obecnym stanie prawnym przepis art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.
Wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do
rozpoznania oraz jego uzasadnienia stanowi element konstrukcyjny skargi, którego
niedochowanie powoduje, że skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i w związku z
tym podlega odrzuceniu a limine.
Skarżący w skardze kasacyjnej przedstawił podstawy kasacyjne i ich
uzasadnienie, jednak nie przedstawił wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, ani nie zamieścił uzasadnienia takiego wniosku.
Zachowuje aktualność dotychczasowe utrwalone orzecznictwo Sądu
Najwyższego, zgodnie z którym wymagania dotyczące skargi kasacyjnej z art. 3984
§ 1
k.p.c. mają samodzielny byt, stąd niedopuszczalne jest traktowanie ich zamiennie.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia (art. 3984
§ 1 pkt 3
k.p.c. i art. 3986
§ 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. i
art. 108 k.p.c.
