„… zgodnie z art. 455 k.c. Niezwłoczne spełnienie świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 455 k.c. oznacza z reguły spełnienie go w terminie 14 dni (wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90, z dnia 15.12.2021 r., IV CSKP 82/21; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20.03.2012 r., I ACa 191/11).”
„… z art. 455 k.c. Niezwłoczne spełnienie świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 455 k.c. oznacza przy tym z reguły spełnienie go w terminie 14 dni (wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90, z dnia 15.12.2021 r., IV CSKP 82/21; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20.03.2012 r., I ACa 191/11), chyba że zastosowanie znajduje inny termin świadczenia, wynikający z przepisów …”
„… zgodnie z art. 455 k.c. Niezwłoczne spełnienie świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 455 k.c. oznacza z reguły spełnienie go w terminie 14 dni (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20.03.2012 r., I ACa 191/11), chyba że zastosowanie znajduje inny termin świadczenia, wynikający z przepisów szczególnych.”
„Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Najwyższego z 28 maja 1997 r. (II CR 623/90), dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nie wynika nic innego, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania, oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania.”
„I instancji w zakresie dotyczącym rozumienia terminu „niezwłocznie po wezwaniu dłużnika”, są zbieżne z poglądami wyrażanymi przez Sąd Najwyższy, który m.in. w wyroku z dnia 28 maja 1991 r. (sygn. akt II CR 623/90) wskazał, że w sytuacjach typowych, gdy z okoliczności nie wynika nic innego, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.), oznacza …”
„Dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.) oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania - wyrok SN z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90.”
„Zgodzić się wypada z poglądem prezentowanym w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1991 r., sygn. akt II CR 623/90, że „dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.) oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania” (LEX nr 9056).”
„W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.) oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1991 r., sygn. akt II CR 623/90, LEX nr 9056).”
„… zostało doręczone pozwanej nie później niż 18.08.2016 r. Z braku szczególnych okoliczności wierzytelność objęta wezwaniem winna była zostać zapłacona w terminie 14 dni (zob. wyroki SN z 28.05.1991 r., II CR 623/90, 06.07.2011 r., I CSK 576/09, SA we W. z 20.03.2012 r., I ACa 191/12), tj. do 08.09.2016 r. W konsekwencji pozwana popadła w opóźnienie w zapłacie (art. 476 k.c.) z dniem 9.09.2016 r., co uprawniało …”
V AGa 235/18Sąd apelacyjny · wyrok · 2019-05-17
„Brak także podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (tak nietrafnie w wyroku SN z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, LEX nr 9056).”
„W tym aspekcie Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w wyroku z dnia 28 maja 1991 roku w sprawie o sygn. akt II CR 623/90.”
„… innego, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.), oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (zob. wyrok SN z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, Lex nr 9056).”
„Ponieważ jednak w tym wniosku nie określono terminu zapłaty, a przedstawiono propozycje ugodowe w ramach żądania zapłaty dochodzonej kwoty, które nie zostały przyjęte przez pozwanego, to od daty doręczenia zawezwania do próby ugodowej należało liczyć 14 dniowy termin na spełnienie świadczenie przez pozwanego (zob. wyrok SN z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90, Lex nr 9056).”
I AGa 12/18Sąd apelacyjny · wyrok · 2018-01-31
„Sąd podzielił zaprezentowany przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991 r., sygn. akt II CR 623/90 pogląd, że dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.) oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania.”
I ACa 107/17Sąd apelacyjny · wyrok · 2017-05-11
„Przyjmuje się przy tym często, iż co do zasady za niezwłoczne spełnienie świadczenia należy przyjąć spełnienie go w terminie 14 dni [por. wyrok SN z 28.05.1991 r. w sprawie II CR 623/90; wyrok SN z 6.07.2011 r. w sprawie I CSK 576/09].”
„Wierzyciel nie jest uprawniony do jednostronnego oznaczenia w wezwaniu terminu spełnienia świadczenia...Brak także podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (tak nietrafnie w wyroku SN z 28 maja 1991 r., II CR 623/90, LexisNexis nr (...), Biuletyn SN 1991, nr 10, s. 20).”
I ACa 415/16Sąd apelacyjny · wyrok · 2017-01-02
„Termin „niezwłocznie”, jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991 roku w sprawie II CR 623/90, „oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania”.”
I ACa 627/15Sąd apelacyjny · wyrok · 2016-01-08
„W orzecznictwie przyjmuje się, że dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nie wynika nic innego, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (jak o tym stanowi art. 455 k.c.) oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (zob. wyroki Sądu Najwyższego c dnia 6 lipca 2011 r., I CSK 576/09, z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90).”
„… art. 455 k.c. Za ugruntowane należy uznać stanowisko, zgodnie z którym niezwłoczne spełnienie świadczenia oznacza spełnienie go w terminie 14 dni (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90, Lex nr 9056, oraz wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20.03.2012 r., I ACa 191/11, Lex nr 1130916).”
„… innego, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.), oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (por. wyrok SN z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90, Lex nr 9056).”
I ACa 917/12Sąd apelacyjny · wyrok · 2012-11-23
„Jedynie uzupełniająco wskazać można stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 28 maja 1991 r. II CR 623/90, iż dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.) oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania.”
„Niezwłoczność w rozumieniu przepisu art. 455 k.c. oznacza, iż jeśli z okoliczności sprawy nie wynika nic innego, świadczenie powinno zostać spełnione najpóźniej z upływem 14 dni od daty doręczenia dłużnikowi wezwania do zapłaty (por. wyrok SN z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90, Lex Polonica nr 319920).”
„Brak jest też podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (taki termin wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, (...), wkładka 1991, nr 10-11, poz. 50).” Powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 110.149,05 zł pismem z dnia 28.06.2024 r. (k.”
I C 1558/22Sąd powszechny · wyrok · 2024-10-29
„Brak jest też podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (taki termin wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, (...), wkładka 1991, nr 10-11, poz. 50).” Powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 270.887,10 zł pismem z dnia 10.10.2022 r. (k.”
„… (...), o której mowa w art. 455 k.c., co do zasady wynosi 14 dni od wezwania (tak SN w wyroku z 28 maja 1991 r., II CR 623/90, LEX nr 9056).”
„… wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2007 r., V CSK 476/06, LEX nr 315289; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2004 r., V CK 461/03, LEX nr 174217; wyrok Sądu Najwyższego z 28 maja 1991 r., II CR 623/90, LEX nr 9056).”
„Należy zgodzić się z poglądem prezentowanym w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1991r., sygn. akt II CR 623/90, że „dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.) oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania” (LEX nr 9056).”
„Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1997 r. (II CR 623/90), dla sytuacji typowych, gdy z okoliczności nie wynika nic innego, należy przyjąć, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania, oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania.”
„SN w wyroku z 28 maja 1991 r., II CR 623/90, LEX nr 9056).”
„… w sytuacjach typowych, gdy z okoliczności sprawy nie wynika nic innego, świadczenie powinno zostać spełnione najpóźniej z upływem 14 dni od daty doręczenia dłużnikowi wezwania (wyr. SN z 28 maja 1991 r., II CR 623/90, Legalis; uchw. SN z 19 maja 1992 r., III CZP 56/92, OSNCP 1992, Nr 12, poz. 219; wyr. SA we Wrocławiu z 20 marca 2012 r., I ACa 191/12, Legalis).”
„… typowych, gdy z okoliczności sprawy nie wynika nic innego, świadczenie powinno zostać spełnione najpóźniej z upływem 14 dni od daty doręczenia dłużnikowi wezwania (wyr. SN z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, Legalis; uchw. SN z dnia 19 maja 1992 r., III CZP 56/92, OSNCP 1992, Nr 12, poz. 219; wyr. SA we Wrocławiu z dnia 20 marca 2012 r., I ACa 191/12, Legalis).”
„W tym czasie powódka winna była szacować wysokość odszkodowania i skierować do (...) sp. s o.o. wezwania do zapłaty (art. 455 k.c.) odszkodowania oraz wyznaczenia 14-dniowego do spełnienia świadczenia, jako aprobowanego w orzecznictwie terminu „niezwłocznego” spełnienia świadczenia (SN w wyroku z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, „Problemy Ustawodawstwa Gospodarczego”, wkładka 1991, nr 10-11, poz. 50).”
I C 2898/20Sąd powszechny · 2022-05-09
„Zresztą 14-dniowy termin jest powszechnie przywoływany w orzecznictwie jako spełniający na ogół kryterium „niezwłoczności” (wyrok SN z 28 maja 1991 r., II CR 623/90; wyrok SN z 6 lipca 2011 r., I CSK 576/09; wyrok SA we Wrocławiu z 20 marca 2012 r., I ACa 191/12), w innych judykatach natomiast wskazuje się słusznie, że termin ten powinien być każdorazowo ustalany …”
„… iż w sytuacjach typowych, gdy z okoliczności sprawy nie wynika nic innego, świadczenie powinno zostać spełnione najpóźniej z upływem 14 dni od daty doręczenia dłużnikowi wezwania (wyr. SN z 28.5.1991 r., II CR 623/90, Legalis; uchw. SN z 19.5.1992 r., III CZP 56/92, OSNCP 1992, Nr 12, poz. 219; wyr. SA we Wrocławiu z 20.3.2012 r., I ACa 191/12, Legalis).”
X GC 623/18Sąd powszechny · 2021-01-27
„… typowych, gdy z okoliczności sprawy nie wynika nic innego, świadczenie powinno zostać spełnione najpóźniej z upływem 14 dni od daty doręczenia dłużnikowi wezwania (wyr. SN z 28.5.1991 r., II CR 623/90, L.; uchw. SN z 19.5.1992 r., III CZP 56/92, OSNCP 1992, Nr 12, poz. 219; wyr. SA we Wrocławiu z 20.3.2012 r., I ACa 191/12, L.).”
I C 6378/18Sąd powszechny · 2019-12-18
„Brak jest też podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie14 dni od wezwania (taki termin wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991r., II CR 623/90, (...) wkładka 1991, nr10-11, poz.50).”
„Brak jest też podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (taki termin wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991r., II CR 623/90, (...) wkładka 1991, nr10-11, poz.50).”
„Brak także podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (tak w wyroku SN z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, LEX nr 9056).”
I C 2112/17Sąd powszechny · 2019-01-02
„Brak jest też podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (taki termin wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991r., II CR 623/90, (...) wkładka 1991, nr 10-11, poz.50).”
I C 1565/17Sąd powszechny · 2018-12-07
„Pozwany odebrał wezwanie 25 listopada 2016 r. Termin do niezwłocznego spełnienia świadczenia w rozumieniu art. 455 k.c. wynosi 14 dni (wyrok SN z dnia 28.05.1991 r., II CR 623/90, wyrok SA we Wrocławiu z dnia 20.03.2012 r., I ACa 191/11).”
I C 3588/16Sąd powszechny · 2018-04-17
„… dowodu doręczenia przedmiotowego wezwania, wobec powyższego Sąd przyjął, iż zostało ono doręczone po 3 dniach, a zatem 14 października 2016 r. W orzecznictwie (por. wyrok SN z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, wyrok SA we Wrocławiu z dnia 20 marca 2012 r. I ACa 191/12, wyrok SN z dnia 06 lipca 2011 r. I CSK 576/09) przyjmuje się z reguły, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do …”
I C 4902/17Sąd powszechny · 2018-03-19
„Odnosząc się do terminu, w którym miał nastąpić zwrot nienależnie pobranego świadczenia, trzeba zauważyć, że w orzecznictwie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2012 r. I ACa 191/12, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 06 lipca 2011 r. I CSK 576/09) przyjmuje się z reguły, że spełnienie świadczenia niezwłocznie po …”
„Brak jest też podstaw do uznania, że w typowych sytuacjach, gdy z okoliczności nic innego nie wynika, należy przyjmować, że spełnienie świadczenia oznacza spełnienie w terminie 14 dni od wezwania (taki termin wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90).”
„… usuwania skutków urazu został na ten czas już zakończony (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 07 września 2007 r., I ACa 458/07, LEX nr 337315, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1991 r., II CR 623/90, Lex Polonica nr 319920).”
