Sąd Najwyższy

Wyrok SN z 13 maja 1957 r., II CR 343/57 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: wyszukiwarka orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl)

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 11. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • I PK 135/10Sąd Najwyższy · wyrok · 2011-01-20
    „Takiej osobie nie przysługuje ochrona z art. 8 k.p., podobnie jak z d. art. 3 Przepisów ogólnych prawa cywilnego i art. 5 k.c. (zob. np. wyroki SN z: 13 maja 1957 r., II CR 343/57, OSNCP 1958, z.”
  • I ACa 395/21Sąd apelacyjny · wyrok · 2022-01-26
    „… kategorycznie przesądzają, że nie może powoływać się skutecznie na ochronę z art. 5 k.c. ten, kto sam narusza zasady współżycia społecznego (m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1957 r., II CR 343/57 - OSNCP 1958, z.”
  • I ACa 104/18Sąd apelacyjny · wyrok · 2018-11-27
    „Takiej osobie nie przysługuje ochrona z art. 5 kc (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 13 maja 1957 r., II CR 343/57, OSNCP 1958 z.”
  • I ACa 218/16Sąd apelacyjny · wyrok · 2016-12-09
    „W świetle bowiem powszechnie przyjętego w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu osoba, która sama narusza zasady współżycia społecznego (lub przepisy prawa), nie może uzyskać ochrony z art. 8 k.p., podobnie jak z d. art. 3 Przepisów ogólnych prawa cywilnego i art. 5 k.c. (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z: 13 maja 1957 r., II CR 343/57, OSNCP 1958, z.”
  • VII P 64/20Sąd powszechny · wyrok · 2021-10-14
    „W ocenie sądu, nie może powoływać się skutecznie na ochronę z art. 5 k.c., czy też art. 8 k.p. ten, kto sam narusza zasady współżycia społecznego (m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1957 r., II CR 343/57 - OSNCP 1958, z.”
  • I C 1088/16Sąd powszechny · 2017-09-28
    „Byłoby to bowiem opaczne rozumienie klauzuli generalnej wyrażonej w art. 5 k.c. (np. wyroki SN z: 13 maja 1957 roku, II CR 343/57, publ. OSNCP 1958, z.”
Pokaż pozostałe (5)
  • III Ca 437/17Sąd powszechny · wyrok · 2017-07-04
    „Na zasady współżycia społecznego może powoływać się tylko ten, kto swego prawa nie nadużywa (reguła czystych rąk; por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1957 r., II CR 343/57, OSNPG 1958, Nr 3, poz. 19), a norma zamieszczona w art. 5 k.c. ma charakter wyjątkowy i przy badaniu możliwości jej zastosowania należy brać pod uwagę całokształt okoliczności konkretnego przypadku, a …”
  • II C 1639/15Sąd powszechny · 2016-08-19
    „… (m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1957 r., II CR 343/57 - OSNCP 1958, z.”
  • I C 84/16Sąd powszechny · wyrok · 2016-06-02
    „Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że na zasady współżycia społecznego może powołać się t y l k o ten, kto sam swojego prawa nie nadużywa (wyr. SN z dnia 13 maja 1957 roku, II CR 343/57 OSNPG 1958 nr 3 poz. 19; wyr. SN z dnia 11 września 1961 roku, I C 693/61 OSN 1063 nr 2 poz. 31; wyr. SN z dnia 02 stycznia 1962 roku, (...) OSN 1963 nr 4 poz. 82.).”
  • VI Pa 2/16Sąd powszechny · wyrok · 2016-05-20
    „Oceniając zarzut naruszenia art. 8 k.p. nie można było jednak tracić z pola widzenia tego, iż – jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie - nie może powoływać się na naruszenie zasad współżycia społecznego osoba, która sama zasady te (lub przepisy prawa) narusza (tak: m.in. wyroki SN z: 13 maja 1957 r., II CR 343/57, OSNCP 1958, z.”
  • II Ca 111/13Sąd powszechny · wyrok · 2013-06-17
    „… kto sam narusza zasady współżycia społecznego oraz, że na przepis ten może powoływać się wyłącznie podmiot, który sam swego prawa nie nadużywa (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 13.05.1957r., II CR 343/57, OSPiKA 1958 poz. 19 oraz orzeczenie Sądu Najwyższego z 11.03.1951r., I C 1573/51 – PiP 1952, Nr 12, s. 881).”