Sygn. akt II CNP 73/16
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2017 r.
skargi A. P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w S. z dnia 19 września 2014 r.,
sygn. akt II Ca (…)
wydanego w sprawie z powództwa A. P.
przeciwko Gminie Miasto S.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – P. […] Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.
o zapłatę,
1) odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;
2) nie obciąża skarżącego kosztami postępowania ze skargi.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 września 2015 r. Sąd Okręgowy w S. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w S. i oddalił powództwo A. P., w sprawie przeciwko Gminie Miasto S., przy udziale P. […] spółki akcyjnej z siedzibą w W. w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej, o zapłatę.
Pełnomocnik powoda wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty.
Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.).
jw
l.n