Sygn. akt II CNP 72/16
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2017 r.
skargi M. P. i M. P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt VII Ca (…)
wydanego w sprawie z powództwa M. P. i M. P.
przeciwko Gminie Miastu K. - Prezydentowi Miasta K.
o ustalenie,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powódek M. P. i M. P. od wyroku Sądu Rejonowego w K., w sprawie przeciwko Gminie Miasto K. - Prezydentowi Miasta K., o ustalenie.
Pełnomocnik powódek wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty.
Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.).
aj