Sygn. akt II CNP 60/12
POSTANOWIENIE
Dnia 6 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2012 r.
skargi G. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego
z dnia 18 czerwca 2010 r.,
wydanego w sprawie z powództwa G. K.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "T." w T.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
1) odrzuca skargę,
2) oddala wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie
zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce
z urzędu.
2
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 18 czerwca 2010 r. oddalił apelację powódki
od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 22 kwietnia 2010 r., oddalającego powództwo
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, na podstawie którego
prowadzona jest egzekucja przeciwko powódce.
W lipcu 2012 r. powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowy z dnia 18 czerwca 2010 r. oraz
wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 4246
§ 1 k.p.c., skargę wnosi się do sądu, który wydał
zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Termin
ten jest nie tylko terminem procesowym, ale i terminem zawitym prawa
materialnego i dlatego nie podlega przywróceniu na podstawie art. 168 i nast. k.p.c.
(zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia: 15 czerwca 2007 r., I CNP 28/07;
11 stycznia 2008 r., I BU 15/07; 7 kwietnia 2010 r., II BU 15/09)
Według art. 4248
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu
niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu określonego w art. 4246
§ 1 k.p.c.
Jak wynika z powyższych wyjaśnień, skarga powódki o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowy z dnia 18 czerwca
2010 r. została wniesiona po upływie dwuletniego terminu określonego w art. 4246
§1 k.p.c. Jako spóźnioną i tym samym niedopuszczalną należało ją więc odrzucić
na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.
Wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie zwrotu kosztów pomocy
prawnej udzielonej powódce z urzędu w postepowaniu wywołanym wniesieniem
skargi Sąd Najwyższy oddalił, ponieważ wniesienie przez pełnomocnika z urzędu
oczywiście bezzasadnego środka prawnego nie uzasadnia przyznania mu
wynagrodzenia za usługi świadczone z urzędu (zob. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 22 września 2011 r., V CZ 66/11, LEX nr 960548).
