II CNP 5/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-07-20
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 5/16
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lipca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2016 r.
skargi A. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 grudnia 2014 r.,
wydanego w sprawie z powództwa A. K.
przeciwko R.K., A.C. i Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
1. odrzuca skargę,
2. oddala wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
3. oddala wniosek pełnomocnika pozwanej Spółki o zasądzenie kosztów postępowania skargowego.
UZASADNIENIE
Skarga A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 grudnia 2014 r. podlegała odrzuceniu na podstawie 4248 § 2 k.p.c.
Od zaskarżonego orzeczenia powód miał możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, z której nie skorzystał, gdyż jak wskazano w uzasadnieniu rozpatrywanej skargi „wszelkie zwyczajne środki prawne (apelacja) zostały wykorzystane, a termin do wniesienia kasacji minął”. Uzasadnienie skargi nie zawiera ponadto jakichkolwiek rozważań dotyczących przyczyn niewniesienie skargi kasacyjnej poza okolicznością upływu terminu do jej wniesienia. W istocie pełnomocnik skarżącego, który reprezentował go również w sprawie, w której zostało wydane zaskarżone orzeczenie, zastąpił skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, która przysługiwała od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji. Należy zwrócić uwagę, że wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jej autor wykazał się niezrozumieniem tej instytucji.
Wobec tego, że skarga sporządzona została sprzecznie z zasadami profesjonalizmu, należało oddalić wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123).
W odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie wskazano, że skarga podlegała, jako niedopuszczalna, odrzuceniu w sytuacji, gdy skarżący nie wykorzystał możliwości wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie SN z dnia 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/14, nie publ.). Wobec tego żądanie zasądzenia kosztów związanych ze sporządzeniem odpowiedzi na skargę nie zasługiwało na uwzględnienie. Należało więc orzec jak w pkt 3 sentencji.
kc
jw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)