II CNP 38/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-14

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 38/16
Data orzeczenia2016-12-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CNP 38/16

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,
skargi M. K. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt III Ca (…)
wydanego w sprawie z powództwa I.Z.
przeciwko M. K. S.
o zapłatę,

1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;

2. zasądza od skarżącego (pozwanego) na rzecz powódki kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego, twierdząc, że ten Sąd przy rozpoznawaniu apelacji był związany rozstrzygnięciem Sądu Apelacyjnego w (…) oceniającym konkretną klauzulę umowną jako abuzywną. Należy w szczególności podkreślić, że Sąd Okręgowy nie był związany orzeczeniem Sądu Apelacyjnego przy orzekaniu co do uznania klauzuli umownej z umowy stron za abuzywną. Po pierwsze, klauzuli tej nie dotyczył wyrok sądu wpisujący ją do rejestru - Sąd Apelacyjny nie wydał bowiem wyroku ale formalne postanowienie o odrzuceniu pozwu. Po drugie, problem wyjaśniono już w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2015 r., III CZP 17/15 (OSNC 2016, nr 4, poz. 40), z której wynika, że rozszerzona prawomocność wyroku wpisującego klauzulę do rejestru dotyczy wyłącznie wszystkich klientów tego samego przedsiębiorcy, którego wzorzec umowny był poddany badaniu. W niniejszej sprawie podobna klauzula znajdująca się w rejestrze pochodziła zaś z wzorca innego przedsiębiorcy. Po trzecie, jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy, występująca w tej sprawie klauzula nie była tożsama, a jedynie podobna, w istocie węższa, od klauzuli wpisanej do rejestru.

Skarga pozwanego jest zatem oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.) i w konsekwencji nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)