II CNP 33/10

Sygn. akt II CNP 33/10 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2010 r. skargi PHUP G.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Hurtownia spółki komandytowej z siedzibą w G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt X Gz (…) wydanego w sprawie z powództwa PHUP G.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Hurtownia spółki komandytowej z siedzibą w G. przeciwko E. K. o zapłatę kwoty 12.676,41 zł z powództwa PHUP G.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Hurtownia spółki komandytowej z siedzibą w G. przeciwko E. K. o zapłatę kwoty 15.752,49 zł z powództwa PHUP G.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Hurtownia spółki komandytowej z siedzibą w G. przeciwko E. K. o zapłatę kwoty 10.974,63 zł z powództwa PHUP G.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Hurtownia spółki komadytowej z siedzibą w G. przeciwko E. K. o zapłatę kwoty 10.670,02 zł, odrzuca skargę Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 19 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił zażalenie strony powodowej na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 10 grudnia 2009 r. Strona powodowa wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być jednak tylko takie orzeczenie, przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda. Wynika to wyraźnie z art. 424-1 § 1 k.p.c., a także z art. 424-5 § 1 pkt 4 k.p.c., zgodnie z którym skarga powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Zgodnie wyrażanym w orzecznictwie i piśmiennictwie poglądem, poza adekwatnym związkiem przyczynowym pozostaje „szkoda” polegająca na wydatkowaniu opłat sądowych i kosztów zastępstwa procesowego w sprawie, w której wydano objęte skargą orzeczenie. Szkoda, o której mowa w art. 424-1 § 1 k.p.c., musi być bowiem spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc musi być – w stosunku do tego orzeczenia – poniesiona później. Dlatego skarga, z której wynika, że jedyną szkodą strony są koszty związane z prowadzeniem sprawy, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, niepubl., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, nie publ., z dnia 27 kwietnia 2007 r., I CNP 20/07). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 w związku z art. 4 245 § 1 pkt 4 k.p.c.).