II CNP 23/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-10-15

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 23/19
Data orzeczenia2019-10-15
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Marian Kocon (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CNP 23/19

POSTANOWIENIE

Dnia 15 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 października 2019 r.,
skargi A.W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty

w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Okręgowy w Ł.
dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I Nc (…),

na skutek pozwu wniesionego w dniu 7 grudnia 2017 r. przez Miasto Ł.

przeciwko A.W.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Nakazem zapłaty z dnia 19 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Ł. nakazał zapłacić pozwanej A.W. kwotę 167262,95 zł wraz z odsetkami i kosztami postępowania na rzecz powoda Miasta Ł. .

Pełnomocnik pozwanej wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5  k.p.c. Ustawodawca z dniem 3 kwietnia 2018 r. wprowadził do systemu  prawnego nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast. ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.). Podstawy zaskarżenia orzeczenia tym szczególnym środkiem procesowym są po części zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skargę nadzwyczajną można wnieść od orzeczenia naruszającego zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w  Konstytucji lub w rażący sposób naruszającego prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Co kluczowe, w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej może  dojść do eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia. W  konsekwencji, wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia  i wypełniając wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., strona powinna  także wykazać, że wystąpiła z wnioskiem do właściwego organu o  wniesienie skargi nadzwyczajnej oraz że jej wniosek nie został uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz. 121, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12  października 2018 r. IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.).

W skardze ogólnie nie odniesiono się do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej, koncentrując się na analizie innych środków zaskarżenia.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).

as]

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)