II CNP 15/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-10-26

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 15/16
Data orzeczenia2016-10-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Anna Kozłowska, SSN Anna Kozłowska (przewodniczący), SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CNP 15/16

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnyn

w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2016 r.,

skargi B. S.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 25 lutego 2015 r.,

sygn. akt I ACa …/14
wydanego w sprawie z powództwa B. S.
przeciwko P.

o zapłatę,

1. odrzuca skargę,

2. oddala wniosek pełnomocnika powódki adw. J. K. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi,

3. oddala wniosek P. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Ł. uwzględnił częściowo powództwo B. S. przeciwko P. o zapłatę 75.100 zł z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości powódki oraz obniżenie wartości jej nieruchomości w związku z posadowieniem na niej urządzeń przesyłowych.

Na skutek apelacji powoda, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r. zmienił zaskarżony wyrok i powództwo oddalił.

Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego złożyła powódka.

W odpowiedzi na tę skargę pozwany wniósł o jej odrzucenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części  (art. 4245 § 1 pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (punkt 2 powołanego artykułu), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem (pkt 6). Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny. Skarga niespełniająca któregokolwiek z tych warunków dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Skarga powódki nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia jednocześnie wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. i odwrotnie - wskazanie przepisu prawa materialnego lub przepisów postępowania, z którym orzeczenie jest niezgodne, nie spełnia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., tj. wskazania podstaw skargi i jej uzasadnienia. W skardze powódki przy obszernie powołanych przepisach wypełniających przesłankę z punktu 2 art. 4245 § 1 k.p.c., nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie został zatem spełniony wymóg określony w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Niespełnianie powyższego powoduje, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu ze skargi podlegał oddaleniu. Skarga, którą wniósł pełnomocnik, została odrzucona z powodu niezachowania jej ustawowego wymogu, brak zatem w tej sytuacji podstaw do wnioskowania o „udzieleniu pomocy prawnej” w rozumieniu § 19-21 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 461), za którą koszty ponosi Skarb Państwa (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, Nr 6, poz. 123; z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, Nr 3, poz. 41; z dnia 18 grudnia 2012 r., II CSK 397/12, nie publ.; z dnia 10 stycznia 2013 r., II CNP 67/12, nie publ.; z dnia 27 sierpnia 2013 r., V CNP 82/12, nie publ. oraz z dnia 27 sierpnia 2014 r., III CNP 5/14, nie publ.). Mając powyższe na uwadze, oddalono wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia.

Nie było również podstaw do zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi skoro wniosek o zasądzenie tych kosztów pozwany w odpowiedzi na skargę powiązał wyłącznie z wnioskiem o oddalenie skargi.

kc

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)