PrawMi

Sąd Najwyższy

Wyrok SN z 8 kwietnia 1999 r., II CKN 269/98 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: wyszukiwarka orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl)

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 10. Na liście 7 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • II CSKP 1179/22Sąd Najwyższy · wyrok · 2022-02-04
    „… z dnia 26 listopada 2004 r., I CK 279/0; co do konkretyzacji przy właściwym uznaniu długu zob. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2012 r., IV CSK 366/11, z dnia 8 kwietnia 1999 r., II CKN 269/98).”
  • I CSK 645/18Sąd Najwyższy · postanowienie · 2019-07-10
    „… zajęte stanowisko, wyjaśniając na czym polega uznanie niewłaściwe i dlaczego zostało przyjęte jego wystąpienie w niniejszej sprawie (por. przykładowo wyroki Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1999 r. II CKN 269/98, nie publ.; z dnia 25 marca 2010 r. I CSK 457, OSNC-ZD 2010, nr 4, poz. 112; z dnia 11 sierpnia 2011 r. I CSK 703/10, OSNC-ZD 2012, nr 4, poz. 70 i z dnia 24 stycznia 2013 r. II CSK 271/12, nie publ.).”
  • V CSK 61/19Sąd Najwyższy · postanowienie · 2019-07-02
    „Mianowicie, uznanie długu jest oświadczeniem woli dłużnika, w którym składający je ustala w sposób prawnie doniosły istnienie określonego stosunku prawnego (tzw. istnienie długu) lub pewnych jego elementów, np. wysokości długu (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1998 r., II CKN 269/98, nie publ., z dnia 7 marca 2003 r., I CKN 11/01, nie publ.).”
  • III CSK 24/16Sąd Najwyższy · wyrok · 2016-12-08
    „… i w określonej wysokości (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNCP 1973 nr 4 poz. 61, z dnia 16 września 1977 r., III PR 105/77, nie publ., z dnia 8 kwietnia 1999 r., II CKN 269/98, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 1999 r., I CKN 82/98, nie publ.).”
  • V ACa 724/12Sąd apelacyjny · wyrok · 2013-02-21
    „Uznanie właściwe należy do kategorii tzw. umów ustalających, gdyż ustala co do zasady i zakresu istnienie określonego stosunku prawnego (por. wyroki Sądu Najwyższego z 8 kwietnia 1999 r., II CKN 269/98, z 23 marca 2004 r., V CK 346/03).”
  • I C 360/16Sąd powszechny · wyrok · 2016-05-31
    „Jest to oświadczenie woli dłużnika, którym składający je ustala w sposób prawnie doniosły istnienie określonego stosunku prawnego (tzw. istnienie długu) lub pewnych jego elementów (np. wysokość długu) (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1999 r. w sprawie o sygn. akt II CKN 269/98, LEX nr 1212984).”
Pokaż pozostałe (1)
  • II C 1308/12Sąd powszechny · wyrok · 2014-06-11
    „Łatwo zauważyć, że jedynie uznanie właściwe mogłoby doprowadzić do przerwy biegu terminu przedawnienia, tzn. takie uznanie (wyraźne lub dorozumiane), które by obejmowało istnienie długu lub pewnych jego elementów (patrz: wyrok SN z 8.04.1999 r., II CKN 269/98, Lex nr 1212984).”