I ZSK 42/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 kwietnia 2025 r.
SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Maria Szczepaniec
Ławnik SN Marek Molczyk
Protokolant starszy inspektor sądowy Łukasz Kaczmarek
przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w
P., obwinionego sędziego Sądu Rejonowego w T. X.Y. i jego obrońcy adwokata
P. C. działającego z substytucji adw. R. S., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu
24 kwietnia 2025 r. w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej sprawy dyscyplinarnej
sędziego Sądu Rejonowego w T. X.Y., obwinionego o to, że: występując w piśmie z
dnia 28 kwietnia 2020 roku skierowanym do Ambasadora Ingibjorg Sólrun Gisladóttir
- Dyrektora Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka Organizacji
Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, będąc sędzią Sądu Rejonowego w T., w
nieustalonym miejscu, podjął aktywność w sferze publicznej poprzez zajęcie czynnej
postawy w bieżącym sporze politycznym, formułując własny pogląd i opowiadając się
przeciw konkretnym rozwiązaniom proponowanym przez jedną z partii politycznych
w związku z procesem legislacyjnym spowodowanym zaistniałą sytuacją
epidemiczną i zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2 wywołującym chorobę
COVID-19, polegającym na uregulowaniu kwestii dotyczących przeprowadzenia
wyborów na urząd Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej zarządzonych - zgodnie z
kalendarzem wyborczym - na dzień 10 maja 2020 roku, wbrew zakazowi
wyrażonemu w art. 178 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia
I ZSK 42/22
2
1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) statuującemu, że sędzia nie może
prowadzić działalności publicznej, która nie daje pogodzić się z zasadami
niezależności sądów i niezawisłości sędziów oraz uchybił godności urzędu
wskazując, jakoby rozpoznanie protestów wyborczych i stwierdzenie ważności
wyborów toczyć się miało przed Izbą Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
Sądu Najwyższego, w której członkowie - sędziowie Sądu Najwyższego - zostali
powołani w wadliwym prawnie procesie wywołującym brak niezależności tej izby,
publicznie kwestionując skuteczność powołania sędziów orzekających w Izbie
Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego w Warszawie, to jest
podejmując się działania przynoszącego ujmę godności sędziego i podważającego
zaufanie do jego niezawisłości, niezależności i bezstronności, to jest o przewinienie
dyscyplinarne określone w art. 107 § 1 pkt 3, 4 i 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej powoływana jako: u.s.p.) w zw. z art. 11
§ 2 k.k. w zw. z art. 128 u.s.p.
orzeka:
I. uznaje obwinionego sędziego Sądu Rejonowego w T. X.Y. za
winnego przewinienia służbowego opisanego w zarzucie, określonego
w art. 107 § 1 pkt 3, 4 i 5 u.s.p. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 128
u.s.p., i przy przyjęciu, że czyn ten stanowi przewinienie dyscyplinarne
mniejszej wagi, o którym mowa w art. 109 § 5 u.s.p., na podstawie art.
109 § 5 u.s.p., odstępuje od wymierzenia mu kary dyscyplinarnej;
II. na podstawie art. 133 u.s.p. kosztami postępowania
dyscyplinarnego obciąża Skarb Państwa.
[M. T.]
[a.ł]
