I ZB 34/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 8 kwietnia 2025 r.
W związku z wnioskiem adwokata M. W. z dnia 26 marca 2025 r., który
wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 28 marca 2025 r., o zbadanie
spełnienia przez SSN Pawła Wojciechowskiego wymogów
niezawisłości i bezstronności w sprawie o sygnaturze II ZK 14/25, na
podstawie art. 29 § 10 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie
Najwyższym – dalej powoływana jako u.SN:
1)wniosek odrzucić, albowiem nie zawiera on
wymaganych ustawą elementów konstrukcyjnych i zarazem
konstytutywnych wniosku, co powoduje konieczność jego
odrzucenia, bez wzywania strony do usunięcia braków (art.
29 § 9 pkt 1 i 2 u.SN w zw. z art. 29 § 10 zdanie pierwsze
u.SN);
2)odpis zarządzenia doręczyć: SSN Pawłowi
Wojciechowskiemu i adwokatowi M. W., oraz dołączyć do
akt II ZK 14/25;
3) zakreślić sprawę w repertorium I ZB jako zakończoną
w inny sposób.
UZASADNIENIE
Wniosek należało odrzucić jako niespełniający warunków
określonych w u.SN. Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez
Sąd Najwyższy lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania
sędziego, lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do
wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości (por. art. 29 §
3 u.SN). Zgodnie zaś z art. 29 § 5 u.SN, dopuszczalne jest badanie
I ZB 34/25
2
spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego
delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie
Najwyższym, wymogów niezawisłości i bezstronności z
uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego
postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa
w art. 29 § 7 u.SN, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to
doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności,
mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności
dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy. Wniosek o
zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego Sądu
Najwyższego powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla
pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia, że w
danej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 29 § 5 u.SN oraz
przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami
na ich poparcie (art. 29 § 9 u.SN). Zgodnie z art. 29 § 10 u.SN,
wniosek niespełniający tych wymagań podlega odrzuceniu bez
wezwania do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega
również wniosek złożony po upływie terminu albo z innych przyczyn
niedopuszczalny. Poza sporem jest. że we wniosku, o którym mowa
w art. 29 § 5 u.SN, konieczne jest kumulatywne przytoczenie i
wykazanie dwóch rodzajów okoliczności świadczących o braku
niezawisłości i bezstronności sędziego, tj. a) okoliczności
towarzyszących jego powołaniu oraz b) jego postępowania
po powołaniu. Z woli ustawodawcy wniosek, o którym mowa w art. 29 §
5 u.SN, ma zatem zmierzać do stwierdzenia niespełnienia przez
sędziego Sądu Najwyższego wymogów (naruszenia standardu)
niezawisłości i bezstronności w konkretnej sprawie. Nie będzie
wystarczające przytoczenie okoliczności towarzyszących powołaniu
I ZB 34/25
3
danego sędziego Sądu Najwyższego (w tym ewentualnych wadliwości
procedury nominacyjnej) i jego postępowania po powołaniu, które
mogą wywoływać uzasadnione wątpliwości co do spełnienia przezeń
wymagań niezawisłości i bezstronności, ale konieczne jest także
wskazanie okoliczności świadczących o tym, że „ów deficyt” może
oddziaływać na wynik konkretnej sprawy, z uwzględnieniem
okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy. Za
okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego na tle art. 29 § 5 u.SN
nie mogą być uznane okoliczności o charakterze generalnym,
odwołujące się do systemowych rozwiązań procesu powoływania
sędziów (a zatem w istocie okoliczności dotyczące sposobu
ich powołania), ale wyłącznie indywidualne okoliczności powołania,
dotyczące konkretnego sędziego objętego wnioskiem o
przeprowadzenie tzw. testu niezawisłości i bezstronności. Zatem
kwestionowanie niezawisłości lub bezstronności sędziego Sądu
Najwyższego nie może opierać się jedynie np. na stwierdzeniu,
że sędzia został powołany na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa
ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie
ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Powoływanie tej okoliczności we wniosku będzie stanowić naruszenie
normy z art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym, który stanowi, iż
okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie
mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia
wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego
niezawisłości i bezstronności. Konieczne jest zatem powołanie jeszcze
innych, dodatkowych okoliczności i to na podmiocie składającym
wniosek o stwierdzenie braku standardów niezawisłości i bezstronności
ciąży obowiązek wykazania, że istnieją uzasadnione wątpliwości co
I ZB 34/25
4
wskazanych przymiotów. Oczywiście okoliczności te nie mogą mieć
charakteru abstrakcyjnego lub ograniczać się wyłącznie do
subiektywnego przeświadczenia podmiotu składającego wniosek,
że istnieją powody świadczące o braku niezawisłości i bezstronności
sędziego. Niedopuszczalne jest również wyprowadzanie wniosków,
które byłyby sprzeczne z zasadami logicznego myślenia oraz
doświadczeniem życiowym. Konieczne jest zatem wskazanie takich
twierdzeń i dowodów, z których można realnie i obiektywnie
wyprowadzić zastrzeżenia które zawsze muszą dotyczyć jednak
osądzenia konkretnej sprawy i które rozważane z punktu widzenia
prawa oraz wiążących sędziego zasad etyki, mogą wywoływać w
odbiorze zewnętrznym wątpliwość co do jego bezstronności. W
złożonym wniosku powyższe okoliczności nie zostały wykazane.
[M. T.]
[a.ł]
