I USKP 108/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 23 października 2025 r.
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania T. L.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 23 października 2025 r.,
wniosku o wyłącznie sędziego Sądu Najwyższego Jarosława Sobutki
od rozpoznania sprawy I USKP 108/25, zawartego w skardze kasacyjnej
ubezpieczonego z dnia 4 grudnia 2024 r.,
stwierdza, że SSN Jarosław Sobutka podlega wyłączeniu
z mocy samej ustawy i wyłącza go od rozpoznania sprawy
I USKP 108/25.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z 18 września 2024 r., III AUa 83/23
oddalił apelację T.L. (odwołującego się) od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie
z 21 grudnia 2022 r., VI U 1436/22 oddalającego odwołania od decyzji Dyrektora
Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
(organ rentowy) w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2017 r. (nr […] i nr […]) ponownie
ustalających od dnia 1 października 2017 r. miesięczną wysokość należnej T. L.
emerytury oraz renty inwalidzkiej.
I USKP 108/25
2
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego złożył
odwołujący się zaskarżając wyrok ten w całości i wnosząc o 1) uchylenie
zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz orzeczenie co do istoty sprawy
poprzez zmianę w całości zaskarżonego wyroku polegającą na: a) zmianie w
całości wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 21 grudnia 2022 r, VI U 1436/22,
w ten sposób, iż: zmienia się decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 sierpnia 2017 roku,
numer […] w ten sposób, iż ustala się wysokość emerytury policyjnej T. L., z
pominięciem art. 15c ust. 1-3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu
Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby
Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708 ze
zm., dalej jako: ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym) naliczanej od dnia 1
października 2017 r.; zmienia się decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-
Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 sierpnia
2017 roku, numer […] w ten sposób, iż ustala się wysokość policyjnej renty
inwalidzkiej T.L. z pominięciem art. 22a ust. 1-2 ustawy o zaopatrzeniu
emerytalnym naliczanej od dnia 1 października 2017 r., - orzeka się od organu
rentowego na rzecz T. L. obowiązek zwrotu kosztów postępowania przed Sądem I
instancji; b) orzeczeniu na rzecz T. L. od organu rentowego obowiązku zwrotu
kosztów postępowania apelacyjnego; ewentualnie uchylenie w całości
zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz uchylenie w całości
poprzedzającego wyroku Sądu Okręgowego oraz przekazanie w całości sprawy do
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie; w przypadku
nieuwzględnienia wniosków, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku
Sądu Apelacyjnego oraz przekazanie w całości sprawy do ponownego rozpoznania
temu Sądowi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tym
kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Skarżący wniósł o: przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz
rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym; na podstawie art. 49 § 1
I USKP 108/25
3
k.p.c. oraz art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. w przypadku wylosowania do rozpoznania
niniejszej skargi kasacyjnej SSN Renaty Żywickiej, lub SSN Leszka Bieleckiego, lub
SSN Jarosława Sobutki, lub SSN Roberta Stefanickiego, lub SSN Agnieszki
Żywickiej o wyłączenie od rozpoznania sprawy wylosowanych SSN Renatę
Żywicką, lub SSN Agnieszkę Żywicką, lub SSN Leszka Bieleckiego, lub SSN
Jarosława Sobutkę, lub SSN Roberta Stefanickiego. Pełnomocnik odwołującego się
w piśmie z 24 kwietnia 2025 r. z złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania skargi
kasacyjnej w sprawie I USK 6/25, toczącej się przed Sądem Najwyższym, Sędzi SN
Ewy Stryczyńskiej ewentualnie, na podstawie art. 49 § 1 k.p.c. oraz art. 48 § 1 pkt 1
k.p.c., w przypadku wylosowania do rozpoznania wniosku o wyłączenie: sędziego
SN Jarosława Sobutki, lub sędziego SN Renaty Żywickiej, lub sędziego SN
Agnieszkę Żywicką, lub sędziego SN Roberta Stefanickiego, lub sędziego SN
Leszka Bieleckiego wniósł o wyłączenie od rozpoznania wniosku o wyłączenie
każdego z osobna z ewentualnie wylosowanych sędziów. Wniosek został
uzasadniony wątpliwościami artykułowanymi wyraźnie w orzecznictwie
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz Sądów Powszechnych, a także
Sądów Administracyjnych względem sposobu powołania sędziów po zmianach
wprowadzonych w ustawie dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej
Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. W konsekwencji wniósł o
rozpatrzenie sprawy przez niezależny Sąd, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Pan Jarosław Sobutka został powołany na urząd sędziego Sądu
Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa (dalej
KRS) ukształtowanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2018 r. poz. 3). W uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego - Izba
Cywilna, Karna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 23 stycznia 2020 r., BSA I-
41101/20 (OSNK 2000 Nr 2, poz. 1 i OSNC 2020 Nr 4, poz. 34) przesądzono, że
udział takiej osoby w składzie Sądu Najwyższego prowadzi w każdym przypadku
do sprzeczności składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.
I USKP 108/25
4
Uchwała z chwilą jej podjęcia uzyskała moc zasady prawnej (art. 87 § 1 ustawy o
Sądu Najwyższego). Każdy skład orzekający Sądu Najwyższego jest więc nią
związany. Związanie to nie zostało w żaden sposób zniesione wyrokiem Trybunału
Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20 (OTK-A 2020, poz. 61), co
wyjaśniono obszernie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (uchwała z 5 kwietnia
2022 r., III PZP 1/22, OSNP 2022 Nr 10, poz. 95, a także postanowienia z 16
września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021 Nr 10, poz. 41 i z 29 września 2021 r.,
V KZ 47/21, LEX nr 3230203). Strona mogła więc wnieść skutecznie o jego
wyłącznie od rozpoznania sprawy I USKP 108/25.
Uchwałą z 10 października 2024 r., III CZP 44/23 (OSNC 2025, nr 6, poz. 59)
„Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym 10 października 2024 r. w
Warszawie w sprawie z powództwa A.B. przeciwko gminie S. o zapłatę, na skutek
przedstawienia przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 17 marca 2023 r., II CSKP
1371/22, zagadnienia prawnego: „Jaki skutek procesowy wywołuje żądanie
wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy oparte na okolicznościach powołania
tego sędziego, w szczególności czy uwzględnienie takiego żądania i następnie
ustalenie składu sądu bez tego sędziego prowadzi do sprzeczności składu sądu
orzekającego z przepisami prawa?”, podjął uchwałę: 1. Żądanie sędziego lub
wniosek o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy oparte wyłącznie na
okolicznościach towarzyszących powołaniu tego sędziego nie wywołuje skutków
prawnych; w takiej sytuacji stosuje się per analogiam art. 531 § 2 i 3 k.p.c.2. W razie
uwzględnienia żądania lub wniosku, o których mowa w punkcie 1, postanowienie o
wyłączeniu sędziego podlega uchyleniu na podstawie art. 359 § 2 k.p.c. 3.
Rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie bez sędziego, co do którego wydano
postanowienie o wyłączeniu na podstawie żądania lub wniosku, o których mowa w
punkcie 1, prowadzi do sprzeczności składu sądu orzekającego z przepisami prawa
(art. 379 pkt 4 k.p.c.).4. Nadaje uchwale moc zasady prawnej i ustala, że przyjęta w
uchwale wykładnia prawa obowiązuje od dnia jej podjęcia.”
Zgodnie z uchwałami: składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego
z 24 września 2025 r., III PZP 1/25 oraz Sądu Najwyższego z 25 września 2025 r.,
III UZP 4/25, uchwała III CZP 44/23 nie jest wiążąca dla Sądu Najwyższego w
obecnym składzie z przyczyn wyjaśnionych szczegółowo w uzasadnieniu wyroku
I USKP 108/25
5
Sądu Najwyższego z 14 lutego 2025 r., II CSKP 1946/22. Niezależnie od
powyższego, udział p. Jarosława Sobutki w składzie orzekającym Sądu
Najwyższego skutkuje w myśl uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego
z 24 września 2025 r., III PZP 1/25 wydaniem orzeczenia, które należy uznać za
niebyły.
Uprawnia to Sąd Najwyższy w obecnym składzie do wydania orzeczenia - na
podstawie art. 48 § 1 k.p.c. w związku z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE oraz art. 47
Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 6 ust. 1 Konwencji
oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP- jak w sentencji.
[a.ł]
