I USK 753/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 stycznia 2026 r.
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania D.Ł.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Rzeszowie
z udziałem P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
o podstawę wymiaru składek,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 15 stycznia 2026 r.,
wniosku pełnomocnika odwołującego się z dnia 8 grudnia 2025 r. o wyłączenie
sędziego Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej od rozpoznania sprawy sygn. akt
I USK 753/26 (poprz. sygn. akt I USK 306/25),
oddala wniosek.
DS
UZASADNIENIE
Pełnomocnik odwołującego D.Ł., wnioskiem z 8 grudnia 2025 r. wniósł o
wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej, od orzekania w
sprawie - z powołaniem się na art. 48 § 1 i art. 49 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek pozbawiony jest jakichkolwiek podstaw – nie zawiera żadnych
argumentów, które stanowiłyby podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania
I USK 753/26
2
niniejszej sprawy – zgodnie z przywołanymi we wniosku przepisami Kodeksu
postępowania cywilnego.
Pełnomocnik, powołując się na okoliczności związane z powołaniem
sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego, pomija podstawowe okoliczności,
mające wpływ na rozstrzygnięcie tego wniosku. Sędzia w sprawowaniu urzędu jest
niezawisły i podlega tylko Konstytucji RP oraz ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji
RP). Przywoływane w uzasadnieniu wniosku uchwały Sądu Najwyższego z dnia
23 stycznia 2020 r. (BSAI-4110-1/20) i z dnia 5 kwietnia 2022 r. (III PZP 1/22) nie są
źródłem prawa, dlatego nie zastępują i nie uzupełniają przepisów procedury
cywilnej, dotyczących wyłączenia sędziego (art. 48 k.p.c. i art. 49 § 1 k.p.c.).
Pełnomocnik wnioskodawcy zapomniał także, że ustrój i właściwość sądów
oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 1 Konstytucji RP).
Żadna uchwała Sądu Najwyższego nie mogła wyłączyć od orzekania określonej
grupy sędziów, a tym bardziej indywidualnego sędziego – powołując się wyłącznie
na abstrakcyjnego argumenty, które w rzeczywistości oderwane są rzetelnego
dyskursu prawnego. Przyczyny wyłączenia sędziego są bowiem zawsze
indywidualne i konkretne, a nie generalne. Chodzi wszak o wyłączenie sędziego od
rozpoznawania danej, konkretnej sprawy.
Podstawy wyłączenia sędziego od orzekania, nie stanowi też przepis art. 45
ust.1 Konstytucji RP, a także powołane we wniosku przepisy prawa
międzynarodowego i orzeczenia trybunałów europejskich. Kwestie sporne, jakie
wystąpiły w tym zakresie, rozstrzygnęły ostatecznie orzeczenia polskiego Trybunału
Konstytucyjnego, w tym wyroki: z 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20), z 2 czerwca 2020 r.
(P 13/19), z 7 października 2021 r. (K 3/21), z 24 listopada 2021 r. (K 6/21),
z 23 stycznia 2022 r. (P 10/19) i z 10 marca 2022 r. (K 7/21).
Nadto, ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wprost
stanowi, że niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny
organ władzy, zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego
powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości
(art. 29 § 3 u.s.n.).
I USK 753/26
3
Z tych względów wniosek nie został uwzględniony.
DS.
[a.ł]
