I USK 261/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 stycznia 2026 r.
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania H.S.
od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych i Administracji
o wysokość policyjnej renty rodzinnej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 30 stycznia 2026 r.,
wniosku pełnomocnika odwołującej się o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego
Leszka Bieleckiego od rozpoznania sprawy sygn. akt I USK 261/26 (poprz. sygn.
akt sprawy III USK 93/25),
stwierdza, że SSN Leszek Bielecki podlega wyłączeniu
z samej ustawy i wyłącza go od rozpoznania sprawy.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik odwołującej się H. S. złożyła wniosek o wyłączenie sędziego
Sądu Najwyższego Leszka Bieleckiego od orzekania w sprawie rozpoznania
wniesionej przez nią skargi kasacyjnej (I USK 261/26). W uzasadnieniu wniosku
powołano się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, Europejskiego Trybunału Praw
Człowieka oraz podniesiono w szczególności, że sędzia Sądu Najwyższego Leszek
Bielecki został powołany do pełnienia urzędu na tym stanowisku na wniosek
Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy
z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz
I USK 261/26
2
niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączenie SSN Leszka Bieleckiego od orzekania w sprawie I
USK 261/26 okazał się zasadny z uwagi na argumentację przedstawioną między
innymi w postanowieniach z 3 grudnia 2025 r., III PSK 16/25, z 23 października
2025 r., I USKP 108/25 oraz z 11 lipca 2024 r., I USK 197/24. SSN Leszek Bielecki
został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na podstawie uchwały
KRS w składzie objętym zakresem uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego -
Izba Cywilna, Karna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 23 stycznia 2020 r., BSA
1-41101/20 (OSNK 2000 Nr 2, poz. 1 i OSNC 2020 Nr 4, poz. 34). Z tego powodu
sędzia ten był już wyłączany w wielu innych sprawach.
Kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na art. 48 § 1
k.p.c. w związku z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE oraz art. 47 Karty Praw
Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 6 ust. 1 Konwencji oraz art. 45
ust. 1 Konstytucji RP, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[SOP]
