Pismem z dnia 25 kwietnia 2025 r. O.
z siedzibą w L. (dalej: "wnioskodawca") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w Koszalinie grzywny za nieprzekazanie skargi wnioskodawcy z dnia 4 marca 2025 r. na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, o którą wystąpił wnioskiem z dnia 11 lutego
2025 r.
Do wniosku inicjującego niniejsze postępowanie został dołączony wniosek
o udostępnienie informacji publicznej oraz skarga na bezczynność organu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Sądu doręczono Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w Koszalinie w dniu 15 maja 2025 r. (ZPO k. 19) odpis wniosku o wymierzenie grzywny oraz wezwano organ do nadesłania odpowiedzi na wniosek w 2 egzemplarzach, celem doręczenia wnioskodawcy, w terminie 7 dni pod rygorem wymierzenia grzywny z art. 112 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej: "p.p.s.a.").
W wyznaczonym terminie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 112 p.p.s.a., w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, za pośrednictwem którego została ona wniesiona, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Materialnoprawną przesłanką ukarania organu grzywną, wynikającą z art. 112 p.p.s.a., jest niezastosowanie się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego wydanych w toku prowadzonego postępowania. Ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny, pozostawiona jest uznaniu Sądu w przypadku stwierdzenia, że wydane wcześniej postanowienie lub zarządzenie nie zostało przez organ zrealizowane (por. postanowienia NSA z dnia 2 marca 2021 r., sygn. akt I OZ 36/21 oraz z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt II OZ 241/09; dostępne w bazie orzeczeń NSA www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie jest uzasadnione, ponieważ organ, pomimo skutecznie doręczonego wezwania do nadesłania odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny zobowiązania nie wykonał.
Wysokość grzywny w kwocie 100 zł Sąd ustalił zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a., który przewiduje wyłącznie górną jej granicę.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 112 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.