I SA/Po 209/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Asesor sądowy WSA Michał Ilski (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi M. B. i D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 stycznia 2023 r. nr [...],[...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2022 I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 06 października 2022r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Burmistrz Miasta [...] wydaną w wyniku powtórnego rozpoznania sprawy decyzją z 06 października 2022 r., nr [...] ustalił M. B. oraz D. B. (dalej zwanych również skarżącymi) wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r. na kwotę [...]zł.

Przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania organ pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie z opodatkowania podatkiem od nieruchomości linii zasilającej [...]/[...] indeks [...] o wartości [...] zł. Burmistrz nie uwzględniając tego wniosku decyzją z 28 marca 2022 r., nr [...] ustalił skarżącym wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r. na kwotę [...]zł.

SKO [...] decyzją z 14 czerwca 2022 r., nr [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z 28 marca 2022 r. i przekazało sprawę Burmistrzowi do ponownego rozpatrzenia.

W toku powtórnego postępowania ustalono m. in., że inwestycja skarżących dotyczyła budowy linii kablowej [...], budowy kontenerowej stacji transformatorowej [...]/[...], budowy linii kablowej niskiego napięcia. W opisie technicznym projektu budowlanego wskazano, że w celu przyłączenia elektrowni wiatrowej należy wybudować odcinek linii kablowej kablem [...] (12/20kV) o łącznej długości 37 m od istniejącej linii kablowej [...] wykonanej kablem [...] (12/20kV) o łącznej długości 34 m. Wskazano, że zarówno linie kablowe [...], jak i [...] należy układać bezpośrednio na dnie wykopu o głębokości co najmniej 90 cm.

W ocenie Burmistrza z definicji obiektu liniowego wynika, że jest nim m. in. "linia kablowa nadziemna" i "umieszczona bezpośrednio w ziemi", oraz "kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego". Zatem, aby kabel nie stanowił obiektu budowlanego, jego części ani urządzenia budowlanego, to musi być zainstalowany w "kanalizacji kablowej". W konsekwencji kabel, który nie jest zainstalowany w kanalizacji kablowej jest budowlą. Nie podlega opodatkowaniu tylko kabel, który jest zainstalowany w "kanalizacji kablowej".

Tymczasem jak twierdzi sam skarżący kabel został ułożony bezpośrednio w ziemi. Ponadto w projekcie budowlanym nie ma mowy o żadnej kanalizacji kablowej. Zdaniem skarżącego linia kablowa została umieszczona w betonowej kanalizacji. Jednak w projekcie mowa jest o budowie linii kablowej [...], budowie kontenerowej stacji transformatorowej [...]/[...] oraz budowie linii kablowej niskiego napięcia. Skarżący nie poddał w wątpliwości tego, że kabel ułożono bezpośrednio w ziemi. Twierdzono jedynie to, że tak ułożona linia kablowa nie podlega opodatkowaniu bowiem nie stanowi ona samodzielnej budowli w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm. – dalej w skrócie: "P.b."). W ocenie organu pierwszej instancji linia zasilająca zapewnia możliwość funkcjonowania budowli dlatego też jako podstawę opodatkowania budowli przyjęto wartość początkową linii kablowej ([...] zł) oraz wartość początkową fundamentu zespołu elektrowni wiatrowej ([...] zł).

Skarżący wniósł odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji Burmistrza z 06 października 2022 r. wnosząc o jej uchylenie i obniżenie wymiaru podatku od nieruchomości poprzez usunięcie z podstawy opodatkowania linii kablowej [...] kablowej indeks [...] o wartości [...] zł.

SKO [...] decyzją z 9 stycznia 2023 r., nr [...],[...] utrzymało zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

W ocenie Kolegium linia kablowa nie stanowi całości technicznej z elektrownią wiatrową, lecz jest odrębną budowlą: obiektem liniowym, siecią techniczną lub siecią uzbrojenia terenu w rozumieniu P.b. Kabel [...] (12/20kV) lx50/25mm2, z którego wykonano linię kablową [...] oraz linię kablową [...] jest wyrobem budowlanym. W ocenie organu odwoławczego ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji ponad wszelką wątpliwość ustalił, że linia kablowa jest umieszczona bezpośrednio w ziemi. Potwierdza to zarówno dokumentacja budowlana, jak i oświadczenie podatnika.

Skarżący wnieśli skargę na decyzję SKO [...] z 9 stycznia 2023 r. Wniesiono m. in. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie solidarnie na rzecz skarżących kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1) art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 z późn. zm. – dalej w skrócie: "u.p.o.l.") poprzez przyjęcie za podstawę opodatkowania wartości linii zasilającej [...] indeks [...] (kabel elektroenergetyczny) podczas gdy w żadnym zakresie nie wypełnia ona definicji budowli w rozumieniu powołanego ostatnio aktu, tj. nie pozostaje obiektem budowalnym w rozumieniu P.b. niebędącym budynkiem lub obiektem małej architektury, jak również urządzeniem budowalnym związanym z obiektem budowalnym, które zapewnia możliwość jego użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem;

2) art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. art. 3 pkt 1 w zw. art. 3 pkt 3 P.b. w zw. z art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 88, str. 5 z późn. zm. – dalej w skrócie: "rozporządzenie nr 305/2011") poprzez ich błędną wykładnię i pominięcie, iż linia zasilająca [...] indeks [...] (kabel elektroenergetyczny) nie jest wykonana z materiałów budowlanych i tym samym nie może być kwalifikowana do definicji obiektu budowalnego w tym budowli, a dokładnie sieci technicznej bądź sieci uzbrojenia terenu, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości;

3) art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 1 P.b. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż linia zasilająca [...] indeks [...] (kabel elektroenergetyczny) pozostaje instalacją bądź urządzeniem budowalnym zapewniającą możliwość użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, podczas gdy jedynym obiektem stanowiącym budowlę w zakresie inwestycji jaką pozostaje elektrownia wiatrowa [...] pozostaje fundament maszyny energetycznej, którego użytkowanie, bez wątpienia, możliwe jest bez doprowadzenia do niego energii elektrycznej;

4) art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. art. 3 pkt 3a P.b. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż linia zasilająca [...] indeks [...] (kabel elektroenergetyczny) pozostaje obiektem liniowym podczas gdy nie jest wykonana z materiałów budowlanych i tym samym nie może być kwalifikowana do definicji obiektu budowalnego jakiego szczególnym rodzajem według P.b. pozostaje obiekt liniowy.

W odpowiedzi na skargę SKO [...] podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna, mimo tego, że nie wszystkie z jej zarzutów okazały się trafne.

W ocenie organów podatkowych ułożona bezpośrednio w gruncie linia zasilająca stanowi budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Skarżący kwestionują powyższe zapatrywanie zarzucając organom naruszenie przepisów u.p.o.l. jak i P.b. Wskazuje się również, że sporny kabel nie stanowi wyrobu budowlanego, w konsekwencji czego nie może on zostać uznany za obiekt budowlany.

Przez budowlę zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. należy rozumieć, obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Na gruncie art. 3 pkt 1 P.b., przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Definicję budowli zawiera z kolei art. 3 pkt 3 P.b., zgodnie z którym przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Definicja obiektu liniowego została zawarta w art. 3 pkt 3a P.b. Zgodnie z tym przepisem, przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Na tle przytoczonych regulacji należy wyjaśnić, że zawarte w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. odwołanie do przepisów prawa budowlanego należy interpretować jako odesłanie do przepisów P.b., a nie jako odesłanie do wszelkich przepisów regulujących zagadnienia związane z procesem budowlanym. Znaczenie określeń "obiekt budowlany" i "urządzenie budowlane", występujących w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., zostało objaśnione jedynie w art. 3 pkt 1 i 9 P.b. Definicji tych wyrażeń nie zawierają inne obowiązujące akty normatywne.

Podkreślić należy, że nowelą z 20 lutego 2015 r., która weszła w życie 28 czerwca 2015 r. dokonano zmiany definicji obiektu budowlanego zawartej w art. 3 pkt 1 P.b. W wyniku dokonanej zmiany legislacyjnej, definicją obiektu budowlanego (budynku, budowli albo obiektu małej architektury) objęte zostały instalacje zapewniające możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Nadto uznanie danego obiektu za obiekt budowlany uzależnione zostało od wzniesienia go z użyciem wyrobów budowlanych. Zmiana ta miała charakter normatywny. W stanie prawnym obowiązującym przed 28 czerwca 2015 r. obiekt budowlany będący budynkiem stanowił jeden przedmiot opodatkowania wraz ze znajdującymi się w nim instalacjami i urządzeniami technicznymi. Skutkiem dokonanej nowelizacji jest natomiast zawężenie (wykluczenie) możliwości uznania za odrębny przedmiot opodatkowania jedynie "instalacji zapewniających możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem". Podkreślić również należy, że brak określonych w P.b. cech obiektu budowlanego wyklucza możliwość identyfikowania takiego obiektu, do którejkolwiek z kategorii wymienionych w tym przepisie i czyni bezprzedmiotowym prowadzenie dalszej weryfikacji czy jest on budynkiem, czy też budowlą. Co zaś istotne w realiach niniejszej sprawy po dokonanej z dniem 28 czerwca 2015 r. zmianie brzmienia art. 3 pkt 1 P.b. uznanie obiektu za obiekt budowlany uzależnione zostało od wzniesienia go z użyciem wyrobów budowlanych [tak: uchwała NSA z 29 września 2021 r., III FPS 1/21].

W ocenie Sądu analiza definicji budowli oraz obiektu liniowego nie pozostawia wątpliwości odnośnie tego, że linia kablowa umieszczona bezpośrednio w ziemi stanowi obiekt liniowy w rozumieniu art. 3 pkt 3a P.b. będący budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 tego aktu, a w konsekwencji również budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Nie ulega również wątpliwości, że aby kabel nie stanowił obiektu budowlanego, jego części ani urządzenia budowlanego musi być zainstalowany w "kanalizacji kablowej". Z ustawowego sformułowania "przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego", wynika, że kabel, który nie jest zainstalowany w kanalizacji kablowej jest budowlą. W przeciwnym razie wskazane powyżej sformułowanie, byłoby zbędne, ponadto mamy w tym przypadku do czynienia z opisem przedmiotu niepodlegającego opodatkowaniu. Nie podlega opodatkowaniu bowiem tylko kabel, który jest zainstalowany w "kanalizacji kablowej" [tak: wyrok NSA z 19 października 2022 r., III FSK 3541/21].

W skardze trafnie dostrzega się, że sporny kabel nie może zostać uznany za instalacje, która stosownie do postanowień art. 3 pkt 1 P.b. miałaby zapewniać możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Przez instalację należy rozumieć zespół urządzeń wewnątrz budynku lub innego obiektu, służących do przesyłania mediów takich jak prąd elektryczny, woda, gaz ziemny, paliwo, ścieki, czy inne substancje dla obsługi wnętrza obiektów [tak: uchwała NSA z 10 października 2022 r., III FPS 2/22]. Poza sporem pozostaje, że w aktualnym stanie prawnym za budowlę uznaje się wyłącznie części budowlane elektrowni wiatrowych. Kabel nie zapewnia zaś w żaden sposób możliwości użytkowania części budowlanych elektrowni wiatrowej zgodnie z ich przeznaczeniem, jak również nie służy do przesyłania mediów czy innych substancji dla obsługi wnętrza części budowlanych elektrowni wiatrowej. W konsekwencji kabel nie może zostać uznany za część obiektu budowlanego jakim jest budowla w postaci części budowlanej elektrowni wiatrowej.

Odnosząc się do twierdzeń skargi wyjaśnić należy, że u.p.o.l. definiując m. in. pojęcie budowli nie odsyła do konkretnej jednostki redakcyjnej P.b. W konsekwencji ustalenie czy dany obiekt stanowi czy też nie budowlę w rozumieniu wskazanego ostatnio aktu musi następować na podstawie całości jego postanowień, w tym m. in. z uwzględnieniem definicji obiektu liniowego. Powyższy wniosek znajduje potwierdzenie w wyroku T. K. z 13 września 2011 r., P 33/09. W wyroku tym wprost stwierdzono, że za budowle w rozumieniu u.p.o.l. można uznać jedynie budowle wymienione expressis verbis w art. 3 pkt 3 P.b., w innych przepisach tej ustawy lub w załączniku do niej, mając zarazem na uwadze, iż nie jest wykluczone, że o statusie poszczególnych obiektów i urządzeń współdecydować będą również inne przepisy rangi ustawowej, uzupełniające, modyfikujące czy doprecyzowujące prawo budowlane.

W konkluzji swoich rozważań Kolegium uznało, że sporna linia kablowa spełnia kryteria uznania jej za obiekt liniowy, sieć techniczną lub sieć uzbrojenia terenu. Tego rodzaju stanowisko Kolegium świadczy o braku konsekwencji przy klasyfikowaniu spornego obiektu jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości. W ocenie Sądu pojedynczy przedmiot opodatkowania nie może zostać uznany za desygnat trzech nazw wskazanych w definiensie definicji budowli. Racjonalny ustawodawca nie używa bowiem różnych nazw na określenie tego samego przedmiotu. W konsekwencji przyjąć należy, że wyliczenie budowli zawarte w definiensie analizowanej definicji ma charakter rozłączny, a więc pojedynczy obiekt budowlany może zostać uznany za desygnat wyłącznie jednej z nazw użytych we wskazanym członie definicji budowli. Powyższe zapatrywanie znajduje potwierdzenie w rozważaniach NSA poczynionych w wyroku z 06 grudnia 2022 r., III FSK 3520/21. W wyroku tym stwierdzono, że dokonane przez ustawodawcę rozróżnienie budowli na "obiekty liniowe" i "sieci techniczne" wskazują na wyraźny zamiar prawodawcy nadania obu tym kategoriom odrębnego znaczenia pojęciowego.

Zgodnie z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm. – dalej w skrócie: "O.p."), w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W świetle art. 180 § 1 powołanego aktu, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jak stanowi zaś art. 187 § 1 O.p., organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Stosownie z kolei do postanowień art. 191 analizowanej ustawy, organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

W ocenie Sądu wydając zaskarżoną decyzję nie wywiązano się z obowiązku wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego. Organy nie poczyniły wystarczających ustaleń faktycznych pozwalających na przyjęcie, że sporna linia kablowa została wykonana z wykorzystaniem wyrobu budowlanego. Tymczasem warunkiem uznania określonego obiektu za obiekt budowlany (a następnie za budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury) jest wzniesienie go z użyciem wyrobów budowlanych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1213 – dalej w skrócie: "u.w.b."), przez wyrób budowlany należy rozumieć wyrób budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 305/2011.

Zgodnie zaś z art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 305/2011, "wyrób budowlany" oznacza każdy wyrób lub zestaw wyprodukowany i wprowadzony do obrotu w celu trwałego wbudowania w obiektach budowlanych lub ich częściach, którego właściwości wpływają na właściwości użytkowe obiektów budowlanych w stosunku do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych.

Jak stanowi zaś art. 5 u.w.b., wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Nr 305/2011. Wzór oznakowania CE określa załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30) (ust. 1).

Wyrób budowlany nieobjęty normą zharmonizowaną, dla której zakończył się okres koegzystencji, o którym mowa w art. 17 ust. 5 rozporządzenia Nr 305/2011, i dla którego nie została wydana europejska ocena techniczna, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym, jeżeli został oznakowany znakiem budowlanym, którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy (ust. 2).

Wyrób budowlany nieobjęty zakresem przedmiotowym zharmonizowanych specyfikacji technicznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Nr 305/2011, może być udostępniany na rynku krajowym, jeżeli został legalnie wprowadzony do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz w [...], a jego właściwości użytkowe umożliwiają spełnienie podstawowych wymagań przez obiekty budowlane zaprojektowane i budowane w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym na rynku krajowym dostarcza się informacje o jego właściwościach użytkowych oznaczonych zgodnie z przepisami państwa, w którym wyrób budowlany został wprowadzony do obrotu, instrukcje stosowania, instrukcje obsługi oraz informacje dotyczące zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie ten wyrób stwarza podczas stosowania i użytkowania (ust. 3).

Z poczynionych dotychczas ustaleń organów wynika, że sporna linia kablowa została zbudowana z kabla [...] (12/20kV) firmy T.. Wskazano również, że na stronie internetowej producenta kabla podaje się, iż nowe regulacje dotyczące oznakowania CE wyrobów budowlanych zgodnie z rozporządzeniem nr [...] wprowadzają szereg zmian zarówno w zakresie zasad i procedur oznakowania CE wyrobów budowlanych, jak i obowiązków podmiotów gospodarczych. T. Kable jako producent kabli i przewodów stosowanych m.in. w budownictwie, koncentruje swoje działania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego kabli i przewodów zgodnie z Dyrektywą CPR. Zgodnie z rozporządzeniem KE za wyrób objęty dyrektywą CPR uznaje się "każdy produkt lub zestaw, który jest wytwarzany i wprowadzany do obrotu w celu wbudowania go na stałe w obiekty budowlane lub ich części, których wykonanie ma wpływ na jakość prac budowlanych w odniesieniu do wymagań podstawowych obiektów budowlanych".

Przytoczony przez organy obu instancji fragment strony internetowej producenta kabla nie pozwala na uznanie, że przewód z którego została wykonana sporna linia w istocie odpowiada wymogą rozporządzenia nr [...] mogąc być tym samym uznanym za wyrób budowlany. Organy nie przedstawiły jakiegokolwiek dokumentu świadczącego o tym, że wykorzystany przez skarżącego przewód posiada właściwości użytkowe oraz spełnia parametry niezbędne do uznania go za wyrób tego rodzaju. W szczególności nie przedstawiono żadnego dowodu świadczącego o tym, że sporny przewód został oznaczony symbolem "CE" bądź też znakiem budowlanym, którego wzór został określony w załączniku nr [...] do u.w.b.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jak też poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu. Stosując przepisy u.p.o.l. i P.b. Kolegium błędnie uznało sporną linię kablową za desygnat więcej niż jednej nazwy zawartej w definiensie definicji budowli wyrażonej w art. 3 pkt 3 wskazanego ostatnio aktu. Co więcej organy przedwcześnie, bez należytego oparcia w wyjaśnionych okolicznościach sprawy uznały, że przewód [...] (12/20kV) firmy T. stanowi wyrób budowlany.

W toku powtórnego postępowania obowiązkiem organów będzie uwzględnienie wykładni prawa zawartej w niniejszym wyroku. W zakresie postępowania dowodowego obowiązkiem organów będzie podjęcie działań ukierunkowanych na niebudzące wątpliwości ustalenie czy przewód [...] (12/20kV) firmy T. stanowi wyrób budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 1 u.w.b. jak i art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr [...]. Czyniąc ustalenia w tym zakresie organy rozważą wystąpienie do producenta wykorzystanego przez skarżącego przewodu z żądaniem udzielenia informacji czy przewód ten został oznaczony symbolem "CE" bądź też znakiem budowlanym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) należało orzec, jak w pkt I. sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanego ostatnio aktu. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł.