I SA/Op 136/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 9 listopada 2023 r. nr 122/II/2023 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.

T. M. [dalej: strona, skarżący] wniósł skargę na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 listopada 2023 r., nr 122/II/2023, znak sprawy [...], wydane po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej K. w O., uchylające w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 września 2023 r., nr 56/23, znak sprawy [...], zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zainstalowania, w pomieszczeniu piwnicznym w budynku przy ul. [...] w O., kotła na paliwo stałe zasilającego instalację grzewczą w mieszkaniu nr [...] ww. budynku.

Wskutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, w piśmie z 15 stycznia 2024 r., Sąd wezwał stronę do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez:

- nadesłanie jednego odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem,

- wskazanie numeru PESEL skarżącego.

Stronie doręczono opisane wyżej wezwanie w dniu 22 stycznia 2024 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem (zwrotne potwierdzenie odbioru, karta 36 akt sądowych). Wezwanie, do dnia wydania niniejszego postanowienia, pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) [dalej: ppsa]. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Zgodnie z art. 47 § 1 ppsa, do pisma strony (w tym również skargi) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Na mocy art. 46 § 2 pkt 1 lit. a-b ppsa, pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ppsa). Na mocy art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Wezwanie do uzupełnienia lub poprawienia pisma kierowane jest do strony pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim wyjątkiem jest w szczególności art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, na podstawie którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Postępowanie przewidziane w art. 49 ppsa nazywane jest naprawczym, a jego celem jest ostateczne umożliwienie nadania biegu pismu niespełniającemu wymogów formalnych. Celem wezwania do usunięcia braków formalnych jest usunięcie tych braków, a sankcja z art. 58 § 1 ppsa związana jest z nieusunięciem braków formalnych. Uzupełnienie braków pisma powinno nastąpić przed nadaniem pismu biegu. Artykuł 49 ppsa nie upoważnia sądu do samodzielnego uzupełniania braków, lecz wprost zobowiązuje do wezwania strony w celu udzielenia stosownych informacji. Tryb z art. 49 ppsa znajduje zastosowanie, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych ogólnych, określonych w art. 46 i art. 47 ppsa, ale także szczególnych, przewidzianych dla niektórych pism, np. skargi (art. 57 ppsa).

Niezastosowanie się do wezwania sądu wystosowanego w trybie art. 49 § 1 ppsa prowadzi do formalnego zakończenia sprawy. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. Strona narusza termin, gdy nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je bezskutecznie, tzn. braki nie zostaną uzupełnione w całości lub części. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przyczyny, dla których strona nie mogła wypełnić sądowego wezwania nie mają żadnego wpływu na wykonanie nałożonego rygoru. Nie ma więc znaczenia czy strona w sposób zawiniony, czy też bez swojej winy nie mogła zastosować się do wezwania. (postanowienie NSA z 20 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 29/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Odnosząc powyższą analizę do stanu niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga była obarczona brakami formalnymi, a w szczególności nie zawierała numeru PESEL skarżącego oraz nie złożono jej odpisu w celu doręczenia tego pisma uczestnikowi postępowania – Wspólnocie Mieszkaniowej K. w O., skutkiem czego (na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału) Sąd wystosował do strony wezwanie do ich usunięcia. Przesyłka sądowa została doręczona skarżącemu, pod adresem zamieszkania podanym w skardze, do jego rąk, 22 stycznia 2024 r. W konsekwencji, termin 7 dni z art. 49 § 1 ppsa do usunięcia braków formalnych skargi upłynął wraz końcem dnia 29 stycznia 2024 r. (poniedziałek). Strona nie zastosowała się do wezwania. W takich okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy, Sąd stwierdził, że braki formalne skargi nie zostały usunięte z zachowaniem ustawowego terminu, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 58 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.