I SA/Go 451/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Agencji Mienia Wojskowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2023 r. oddalił w całości skargę Agencji Mienia Wojskowego (strona, skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.

W dniu 24 marca 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) strona, reprezentowana przez radcę prawnego R.S., wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i doręczenie wyroku wraz

z uzasadnieniem. W motywach wyjaśniła, że na krótko przed rozprawą dostała polecenie uczestniczenia w rozprawie jako pełnomocnik skarżącej. Polecenie to,

z uwagi na fakt, że strona od początku występowała samodzielnie, odebrała jako obowiązek uczestniczenia tylko w rozprawie. Po rozprawie i publikacji wyroku pełnomocnik przekazała stronie akta sprawy i poinformowała o wyroku z przekonaniem, że strona przy dalszych czynnościach będzie w postępowaniu występowała samodzielnie. Dodała, że nie jest pracownikiem skarżącej, lecz świadczy pomoc na dyżurach w ramach obsługi prawnej zewnętrznej. Po rozprawie w siedzibie strony była jeszcze tylko [...] lutego 2023 r., a od [...] lutego 2023 r. do [...] marca 2023 r. nie miała dyżurów, bowiem od [...] lutego do [...] marca 2023 r. przebywała poza granicami kraju (na tę okoliczność przedstawiła bilety lotnicze/rezerwacje lotów).

Pełnomocnik podkreśliła, że 16 lutego 2023 r. brała także udział w rozprawie

w sprawie ze skargi strony zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Go 466/22. Również

w tej sprawie udzielone jej pełnomocnictwo uznała jako pełnomocnictwo do udziału

w rozprawie. Odpis wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Go 466/22 wpłynął do strony

9 marca 2023 r., a pełnomocnik dowiedziała się o nim 17 marca 2023 r. podczas dyżuru. Wtedy też pełnomocnik ustaliła, że skarżąca wydając jej polecenie udziału

w obu sprawach przyjęła, że od tej chwili jest pełnomocnikiem w obu postępowaniach sądowych. Przedstawiciel strony był w przekonaniu, że radca prawny jest pełnomocnikiem i że w terminie złoży wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Natomiast pełnomocnik była w przekonaniu, że czynności tej samodzielnie dokona skarżąca, bowiem do tej pory występował w toku postępowania samodzielnie, a pełnomocnik miała jedynie polecenie udziału w rozprawie.

Jednocześnie w przedmiotowym wniosku pełnomocnik strony zawarła wniosek

o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W dniu 17 marca 2023 r. pełnomocnik skarżącej dowiedziała się bowiem o treści wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Go 466/22 i wtedy też ustaliła, że skarżąca wydając jej polecenie udziału w obu sprawach przyjęła, że od tej chwili jest pełnomocnikiem w obu postępowaniach sądowych. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku pełnomocnik złożyła w dniu 24 marca 2023 r.

Rozważenia wymagało zatem, czy pełnomocnik strony uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że brak winy

w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym przy ocenie winy lub jej braku, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z akt sprawy wynika bezspornie, że w terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Istotą instytucji pełnomocnictwa w postępowaniu sądowym jest przyjęcie, że wszelkie działania i zaniechania pełnomocnika pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla zainteresowanych.

Z treści art. 36 p.p.s.a. wynika przedmiotowy zakres pełnomocnictwa, który daje podstawę do wyróżnienia pełnomocnictwa ogólnego - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (pkt 1), do prowadzenia poszczególnych spraw (pkt 2), do niektórych tylko czynności w postępowaniu (pkt 3). Zatem zakres pełnomocnictwa ogólnego i pełnomocnictwa do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności, natomiast pełnomocnictwo do niektórych czynności upoważnia pełnomocnika do dokonania konkretnej, oznaczonej w pełnomocnictwie czynności albo wielu czynności określonego rodzaju. Pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 p.p.s.a.).

W aktach rozpoznawanej sprawy strona, po zawiadomieniu jej o terminie rozprawy, złożyła w dniu 9 lutego 2023 r. dokument pełnomocnictwa procesowego datowanego na dzień [...] października 2018 r. udzielonego radcy prawnemu R.S. (karta 66 akt sądowych). Z jego treści wynika umocowanie pełnomocnika do "reprezentowania Agencji Mienia Wojskowego we wszystkich procesach i postępowaniach sądowych, w których Agencja Mienia Wojskowego jest stroną lub uczestnikiem, jak również do zastępowania w sądach lub organach administracyjnych oraz w sądowych postępowaniach egzekucyjnych". Nie można więc uwzględnić oświadczenia pełnomocnika, że udzielono jej pełnomocnictwa jedynie do reprezentowania strony na rozprawie. Skarżąca przedłożyła pełnomocnictwo, a obecna na rozprawie pełnomocnik nie złożyła innego dokumentu pełnomocnictwa, przewidującego węższy zakres umocowania.

O braku winy w uchybieniu terminu nie przekonuje również argument wniosku, że pełnomocnik bezpośrednio przed rozprawą dostała polecenie uczestniczenia w rozprawie jako pełnomocnik skarżącej, a polecenie to, z uwagi na fakt, że strona od początku występowała samodzielnie, odebrała jako obowiązek uczestniczenia tylko w rozprawie. Pełnomocnik powinna mieć bowiem świadomość treści przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa [...] października 2018 r.

Nie zasługuje również na aprobatę oparcie uzasadnienia wniosku o stwierdzenie o sprzecznym przekonaniu strony i jej pełnomocnika co do tego, kto złoży wniosek o uzasadnienie wyroku. Powoływanie się na samo "przekonanie", że wniosek o sporządzenie uzasadnienia złoży skarżąca, nie jest okolicznością obiektywną, która wystąpiła bez winy pełnomocnika strony, a której nie można było usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sam brak należytej komunikacji między stroną a jej pełnomocnikiem nie może bowiem stanowić okoliczności świadczącej o niezawinionej (w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.) przyczynie uchybienia terminu.

W świetle okoliczności sprawy oraz wyjaśnień pełnomocnika skarżącej powoływanych na poparcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku uznać należy, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu do dokonania przedmiotowej czynności sądowej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, uzasadnione jest rozstrzygnięcie

o odmowie przywrócenia uchybionego terminu, o czym Sąd orzekł stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a.