Wójt Gminy G. (dalej: "Wójt", "wierzyciel") wystawił przeciw Z. K. (dalej: "Skarżący", "zobowiązany") tytuł wykonawczy z 3 lipca 2024 r. nr 3161/JDUG/2024/2 mający za przedmiot niewykonany obowiązek pieniężny stanowiący opiewający na kwotę należności głównej wynoszącą 9202,50 zł. Jako źródło dochodzonego obowiązku wskazano decyzję Wójta z 15 stycznia 2024 r. nr PPG.6725.5.2022 AL DECYZJA 1/2024 w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Zobowiązany wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo z 7 maja 2025 r. zatytułowane: "skarga na czynności egzekucyjne Wójta Gminy G.". Do skargi nie dołączono dowodu uiszczenia wpisu.
Skarżący zakwestionował "czynności egzekucyjne" Wójta polegające na dochodzeniu zobowiązań wynikających z decyzji administracyjnej. Skarżący wskazał, że wierzyciel dochodzi należności pomimo zakwestionowania decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 października 2024 r. Zdaniem skarżącego dochodzenie w trybie przymusowym należności wynikających ze wspomnianej decyzji stanowi naruszenie zasady proporcjonalności i uniemożliwia mu skuteczną ochronę jego praw. Skarżący zarzucił, że działania Wójta naruszają podstawowe zasady prawa administracyjnego, art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, zasadę ochrony praw obywatelskich z art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
Zobowiązany wniósł o: stwierdzenie niezgodności z prawem prowadzonych czynności egzekucyjnych, wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez NSA, zobowiązanie Wójta do zaprzestania działań administracyjnych.
Zobowiązany, na wezwanie Sądu, w piśmie z 5 czerwca 2025 r. wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest tytuł wykonawczy nr 3161/JDUG/2024/2 z 3 lipca 2025 r. (akta sądowe k. 18).
Wójt w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, alternatywnie w razie jej przyjęcia do rozpoznania o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna wówczas, gdy sąd administracyjny jest właściwy do rozpatrzenia skargi na dany akt wskazany w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. Sąd zobowiązany jest z urzędu i na każdym etapie rozpoznawania sprawy do badania przesłanek dopuszczalności skargi. W szczególności Sąd weryfikuje czy sprawa, w której wniesiono skargę, jest sprawą określoną w art. 3 § 2 p.p.s.a.
W kontrolowanej sprawie wystąpień skarżącego wynika, że przedmiotem skargi jest tytuł wykonawczy wystawiony przez Wójta z 4 lipca 2024 r. Ze skargi oraz pism Zobowiązanego wynika, że kwestionowane jest zarówno istnienie należności objętej tytułem wykonawczym, jak też zasadność dochodzenia w trybie egzekucji administracyjnej obowiązku wynikającego z decyzji administracyjnej.
Skarga do sądu administracyjnego na tytuł wykonawczy jest niedopuszczalna.
Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego,
4b) opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, stąd akty lub czynności w nim niewymienione nie mogą być przedmiotem skargi.
Zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 2025 r., poz. 132) tytuł wykonawczy wraz z wnioskiem wierzyciela, to dokument stanowiący podstawę do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dokument ten potwierdza istnienie i wymagalność obowiązku, do wykonania którego ma doprowadzić postępowanie egzekucyjne. Tytuł wykonawczy nie jest wymieniony w art. 3 § 2 p.p.s.a., stąd nie można wnieść na niego skargi do sądu administracyjnego. W szczególności nie rozstrzyga on żadnej sprawy, nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego, nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga na tytuł wykonawczy jest niedopuszczalna (por.: postanowienia o sygn. akt II GSK 2415/13, II FSK 323/18 i I SA/Gl 1403/21 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro przedmiotem skargi jest tytuł wykonawczy, co niemieszci się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Sąd zauważa, że wystawiony wobec skarżącego tytuł wykonawczy zawierał prawidłowe pouczenie o przysługujących mu środkach prawnych.
W tym stanie rzeczy tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę