I SA/Gl 163/25

Gliwice, dnia 19 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 listopada 2024 r. nr 2401-IEE.7192.531.2024.4.DJ UNP: 2401-24-294973 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: "Dyrektor", "DIAS", "organ odwoławczy") postanowieniem z 22 listopada 2024 r. o nr podanym w sentencji niniejszego, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez K. P. (dalej: "strona", "skarżący") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze wystawione przez Starostę [...].

Strona reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika drogą elektroniczną wniosła do tut. Sądu skargę na powyższe postanowienie DIAS.

Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach pismem z 28 marca 2025 r. wezwał do uiszczenia wpisu sądowego należnego w sprawie. Strona została pouczona, że niewykonanie wezwania w terminie 7 dni poddane jest rygorowi odrzucenia skargi

Powyższe wezwanie zostało skierowane do pełnomocnika strony wraz zamieszczonym w piśmie z dnia 31 marca 2025 r. wezwaniem do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia, braków formalnych skargi na postanowienie DIAS z 22 listopada 2024 r. poprzez: 1) podanie numeru PESEL strony skarżącej; 2) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania imieniem strony skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a.; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; 4) zawarcie pełnej osnowy wniosku lub oświadczenia. W wezwaniu wyjaśniono, że wniesiona skarga zawiera jedynie pierwszą stronę, zawiera niekompletny wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia pierwszoinstancyjnego. Strona została pouczona, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucenie skargi. Wraz z wezwaniem przesłano stronie pismo DIAS stanowiące odpowiedź na skargę, a także wspomniane na wstępie wezwanie Przewodniczącego Wydziału z 28 marca 2025 r. do uiszczenia wpisu.

Korespondencja zawierająca ww. wezwania została ekspediowana drogą elektroniczną i uznana za doręczoną pełnomocnikowi w dniu 14 kwietnia 2025 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia - akta sądowe k. 44, 46).

W dniu 22 kwietnia 2025 r. rachunek bankowy prowadzony dla kancelarii pełnomocnika został obciążony na kwotę 200 zł na rzecz uznania rachunku WSA w Gliwicach. Przelew środków nastąpił tytułem "wpis sądowy od skargi ws sygn. akt I SA/Gl 163/25, 164/25" (akta sądowe k. 45).

Termin 7 dni do wykonania wezwania liczony od dnia następującego po dniu doręczenia wezwania, kończył się z dniem 22 kwietnia 2025 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Nadto z art. 36 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Równocześnie osoba działająca imieniem osoby prawnej powinna wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 w zw. z art. 28 ust. 1 p.p.s.a.).

Art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymaga, aby pismo składane w procesie sądowoadministracyjnym zawierało osnowę wniosku lub oświadczenia. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1) pkt b) p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer pesel strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer pesel jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie strona z zachowaniem terminu usunęła brak fiskalny skargi.

Jednakże, w terminie wynikającym z wezwania, a także do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie doszło do usunięcia braków formalnych wskazanych w wezwaniu z 31 marca 2025 r. Strona została pouczona o konsekwencjach niewykonania w terminie wynikającym z wezwania.

Sąd wskazuje, że dokument z 7 stycznia 2025 r. opatrzony podpisem elektronicznym stanowiący skargę na postanowienie DIAS z 22 listopada 2025 r. zawiera wskazanie daty sporządzenie, dane identyfikujące skarżącego (bez podania nr PESEL) oraz jego pełnomocnika, określenie skarżonego aktu oraz zakresu zaskarżenia, oraz niepełny wniosek/oświadczenie. Pismo pełnomocnika urywa się po zwrocie "..., a w konsekwencji nakazanie". Nie zawarto w nim zarzutów wobec skarżonego aktu, ani argumentacji na ich poparcie. Niemożliwe było zatem odtworzenie przez Sąd pełnej treści żądania strony, a także określenia przez stronę skarżącą naruszenia prawa lub interesu prawnego (czego wymaga od skargi art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), nie podano także nr PESEL strony skarżącej.

Sąd wyjaśnia, że pełnomocnik nie wykazał swojego umocowania do działania w sprawie wywołanej skargą do WSA w Gliwicach. W orzecznictwie utrwalone jest zapatrywanie, że złożenie pełnomocnictwa do akt administracyjnych, nawet gdy obejmuje ono umocowanie do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3627/14 – dostępny poprzez Centralną Bazę Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Pełnomocnik strony skarżącej nie wykonał w przewidzianym terminie wezwania zawartego w piśmie tut. Sądu z 31 marca 2025 r., a to pomimo skutecznego jego doręczenia.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.