I SA/Gd 314/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 stycznia 2022 r. nr 2201-IEE.711.2.296.2021.AR w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi.

B.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na oznaczone w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 marca 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, adresowana do skarżącej na adres do doręczeń podany w skardze, została doręczona w dniu 25 marca 2022 r. Wezwanie do uzupełnienia powyższych braków skargi pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość także wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Koniecznym warunkiem formalnym pisma strony jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis na skardze musi być własnoręczny. Przesłanie skargi ze sporządzonym maszynowo (komputerowo) podpisem ("B.W. ") nie czyni zadość wymogowi przewidzianemu w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 1973 r., sygn. akt III CZP 78/72, uznano, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Nie musi on obejmować nazwiska, gdyż w praktyce obrotu stosowany jest najczęściej pewien skrót (podpis nieczytelny), będący "godłem" podpisu. Zdaniem natomiast Naczelnego Sądu Administracyjnego podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (zob. postanowienie NSA z 27 maja 2011 r., I OZ 368/11).

Brak podpisu wnoszącego pismo stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.

W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi. W zakreślonym terminie skarżąca nie złożyła własnoręcznego podpisu pod skargą, ani nie nadesłała innego egzemplarza skargi, który czyniłby zadość wymaganiom przewidzianym w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone w dniu 25 marca 2022 r. Siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął wiec w dniu 1 kwietnia 2022 r. W zakreślonym terminie nie został uzupełniony brak formalny skargi dotyczący złożenia własnoręcznego podpisu pod treścią skargi lub nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.