I PZ 29/10

Sygn. akt I PZ 29/10 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca) SSN Halina Kiryło w sprawie z powództwa W. K. przeciwko […] Bank Spółce Akcyjnej o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 października 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 22 kwietnia 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r., Sąd Okręgowy w G. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w efekcie wieloinstancyjnego postępowania w sprawie oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 11 września 2009 r., w sprawie o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe za okres od czerwca 2004 r. do grudnia 2005 r., w którym to wyroku Sąd Rejonowy oddalił powództwo. Sąd Okręgowy zasądził też od powoda na rzecz strony pozwanej ([…] Bank S.A.) kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. 2 Postanowienie to zaskarżył na zasadzie art. 102 k.p.c. pełnomocnik powoda. Skarżący podniósł, iż powód dochodził roszczeń pracowniczych, a powód był przekonany do swoich racji. Nadto sprawa była zawiła. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego wymaga oddalenia. Skarżący zarzuca sądowi niezastosowanie art. 102 k.p.c., gdy tymczasem możliwość nieobciążenia przegrywającego spór dotyczy sytuacji wyjątkowych i jest odstępstwem od reguły generalnej wyrażonej w art. 98 k.p.c. Sąd Okręgowy zastosował normę prawną zamieszczoną w art. 98 §1 k.p.c. Innymi słowy sąd drugiej instancji rozstrzygający przedmiotowy spór zadecydował o kosztach procesu według reguły ogólnej, nie znajdując szczególnych podstaw i okoliczności zarówno w zakresie toczącego się postępowania, jak i w faktach dotyczących stanu finansowego powoda, by uruchomić normę z art. 102 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w G. jest trafne. Przepis art. 102 k.p.c. stanowi o szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy i nie odnosi się do jej przedmiotu, na co powołuje się skarżący. Sprawy ze stosunku pracy i sprawy związane ze stosunkiem pracy w zakresie kosztów postępowania są traktowane odmiennie, w czym przejawia się ich uprzywilejowanie. Te same względy, tj. przedmiot i charakter sprawy jako sprawy pracowniczej nie mogą być podnoszone dla zastosowania normy zawartej w art. 102 k.p.c.