I NWW 101/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 13 listopada 2025 r.
SSN Joanna Lemańska
w sprawie z odwołania H. S.
przeciwko Z. E.-R. M. S. W. i A. w W.
o wysokość policyjnej renty rodzinnej
w przedmiocie wniosku H. S. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego X.Y. od
orzekania w sprawie I USKP 156/24,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 13 listopada 2025 r.,
oddala wniosek.
[k.b.]
UZASADNIENIE
H. S. (dalej: Wnioskodawczyni), pismem z 21 lipca 2025 r. (data prezentaty),
działając
przez
zawodowego
pełnomocnika,
na
podstawie
art. 49 § 1 k.p.c. oraz art. 48 § 1 k.p.c., wniosła o wyłącznie sędziego Sądu
Najwyższego X.Y. (dalej: sędzia objęty wnioskiem) od rozpoznania sprawy toczącej
się przed Sądem Najwyższym pod sygn. I USKP 156/24 przeciwko Z. E.-R. M. S.
W. i A. w W. o wysokość policyjnej renty rodzinnej.
I NWW 101/25
2
Wnioskodawczyni podniosła, że sformułowane przez nią żądanie wyłączenia
sędziego objętego wnioskiem uzasadnione jest „wątpliwościami dotyczącymi
sposobu obsadzenia sądu, a także wpływem trybu powołania sędziego
na indywidualną ocenę sędziego w perspektywie konkretyzowanych zarzutów
w skardze kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa międzynarodowego
oraz przepisów Konstytucji RP”. Wnioskodawczyni wskazała, że sędzia objęty
wnioskiem wcześniej orzekał przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym
w W., gdzie zasiadał w składach rozpatrujących negatywnie skargi ubezpieczonych
funkcjonariuszy na decyzje odmowne, tym samym ujawniając swój stosunek do
tego rodzaju spraw. Wnioskodawczyni dodała jednocześnie,
że poza ww. okolicznościami żądanie wyłączenia sędziego objętego wnioskiem
uzasadnione jest przede wszystkim wątpliwościami wyrażonymi w orzecznictwie
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz sądów powszechnych, a także
sądów administracyjnych odnośnie do sposobu powołania przez Prezydenta RP
osób do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego na wniosek nowej Krajowej Rady
Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia
8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw (Dz.U. 2018 r., poz. 3). Zdaniem Wnioskodawczyni, z racji tego,
że sędzia objęty wnioskiem został powołany na stanowisko sędziego
Sądu Najwyższego po zmianach wprowadzonych na podstawie ww. ustawy,
skutkuje to wadliwością jego powołania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek podlega oddaleniu.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu uprzedniego orzekania
przez sędziego objętego wnioskiem w sprawach przedmiotowo zbliżonych
do sprawy I USKP 156/24, a dotyczących skarg ubezpieczonych funkcjonariuszy
na decyzje odmowne, podkreślenia wymaga, że na gruncie art. 49 § 1 k.p.c.
nakaz zachowania bezstronności przez sędziego powinien urzeczywistniać się
na płaszczyźnie jego relacji ze stronami sporu i przejawiać się w zakazie
dyskryminacji czy faworyzowania którejkolwiek ze stron procesu.
I NWW 101/25
3
Okolicznością przesądzającą o wyłączeniu sędziego nie może być zatem wyłącznie
fakt, że sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie orzekał już uprzednio w sprawach
podobnych lub tożsamych rodzajowo ze sprawą objętą wnioskiem
o wyłączenie.
Z kolei zarzuty Wnioskodawczyni dotyczące okoliczności towarzyszących
powołaniu sędziego objętego wnioskiem nie mogły odnieść zamierzonych skutków
procesowych i należało je uznać za bezprzedmiotowe w związku z treścią uchwały
Sądu Najwyższego z 10 października 2024 r., III CZP 44/23, mającej moc zasady
prawnej, zgodnie z którą żądanie sędziego lub wniosek o wyłączenie sędziego
od rozpoznania sprawy oparte wyłącznie na okolicznościach towarzyszących
powołaniu tego sędziego nie wywołuje skutków prawnych; w takiej sytuacji stosuje
się per analogiam art. 531 § 2 i 3 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 49 § 1 k.p.c.,
orzekł jak w sentencji.
[k.b.]
[a.ł]
