I NSW 9387/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 23 czerwca 2025 r.
SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Adam Redzik
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie z protestu wyborczego A.S.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 23 czerwca 2025 r.
postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.
Adam Redzik Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski
UZASADNIENIE
Pismem nadanym 14 czerwca 2025 r. w polskiej placówce pocztowej
operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. –
Prawo pocztowe, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 17 czerwca 2025 r. A.S.
(dalej: „skarżąca”) wniosła protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych 1 czerwca 2025 r.
Skarżąca wskazała, że „Skoro pojawiło się tyle informacji
o nieprawidłowościach, a nadto PiS oszukał przy powoływaniu komisji i oszukał
wprowadzając nielegalną aplikację, to nie mam podstaw sądzić, że przedstawiciele
tej partii uczciwie policzyli głosy. Wręcz przeciwnie. Te dwa fakty świadczą o tym,
że mogli je policzyć nieuczciwie. Ponieważ ich przewaga w komisjach
była tak dominująca, to niezbędne jest ponowne przeliczenie głosów”.
I NSW 9387/25
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest należało pozostawić bez dalszego biegu.
Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy
(tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko wyborowi
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego
w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów;
2) naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania,
ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik
wyborów.
Zgodnie z art. 321 § 1 k.wyb. protest przeciwko wyborowi Prezydenta
Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu
14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości
przez Państwową Komisję Wyborczą, przy czym nadanie w tym terminie protestu
w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy
z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, jest równoznaczne z wniesieniem go
do Sądu Najwyższego. Ze wskazanego uregulowania wynika, że protest może być
skutecznie wniesiony wyłącznie w określonym terminie i niedopuszczalne jest jego
przywrócenie. W niniejszej sprawie protest został złożony w terminie.
Stosownie do treści art. 323 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy rozpatruje protest
w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje, w formie
postanowienia, opinię w sprawie protestu. Jednocześnie, w myśl art. 322 § 1 k.wyb.
Sąd Najwyższy powinien pozostawić bez dalszego biegu protest wniesiony
przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych,
a niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.
Stosownie do brzmienia art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których
opiera swoje zarzuty.
Skarżąca nie wskazała w jaki sposób posługiwanie się jakąś aplikacją,
miałoby stanowić czyn stypizowany w XXXI rozdziale k.k. lub naruszać konkretne
I NSW 9387/25
3
przepisy Kodeksu wyborczego dotyczące głosowania, ustalenia jego wyników
lub wyniku wyborów. W szczególności nie wskazano, ani nie uprawdopodobniono,
że sam skarżący lub inni wyborcy nie otrzymali karty do głosowania z powodu
sprawdzania zaświadczeń przez członków komisji wyborczej za pomocą
jakiejkolwiek aplikacji.
W proteście nie wskazano również o jakie konkretnie nieprawidłowości
przy powoływaniu których komisji wyborczych chodzi skarżącej, a tym bardziej
nie przedstawiono i nie wskazano dowodów, na których oparto powyższe zarzuty.
Tymczasem protest wyborczy nie może mieć charakteru abstrakcyjnego,
czyli stawiać ogólnych zarzutów co do hipotetycznych naruszeń prawa wyborczego.
Wskazanie na hipotetyczne nieprawidłowości bez jakiegokolwiek przedstawienia
lub wskazania dowodów na ich rzeczywiste zaistnienie, nie daje podstaw
do zajmowania merytorycznego stanowiska przez Sąd Najwyższy.
Z uwagi na wskazane okoliczności, na mocy art. 322 § 1 k.wyb.
w zw. z art. 321 § 3 k.wyb. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Adam Redzik
[K.O.]
[a.ł]
Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski
