I NSW 5751/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 czerwca 2025 r.
SSN Paweł Wojciechowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Aleksander Stępkowski
SSN Adam Redzik
w sprawie z protestu wyborczego A.Ł.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej oraz Prokuratora
Generalnego
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
25 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
Adam Redzik Paweł Wojciechowski Aleksander Stępkowski
UZASADNIENIE
A. Ł. (dalej także: Wnoszący protest), 12 czerwca 2025 r. (data stempla
pocztowego) wniósł „protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta RP
przeprowadzonych w dniu 1 czerwca 2025 r.” Wnoszący protest złożył wniosek o
stwierdzenie nieważności ww. wyborów we wszystkich okręgach, z uwagi na fakt, iż
przed oficjalnym przekazaniem wyników głosowania przez komisje obwodowe do
Państwowej Komisji Wyborczej, dane te były raportowane do zewnętrznej,
nieautoryzowanej aplikacji informatycznej. Działanie to stanowi naruszenie prawa
wyborczego i mogło mieć wpływ na ważność wyborów.
I NSW 5751/25
2
Prokurator Generalny w stanowisku z 24 czerwca 29025 r. wskazał, że
protest nie spełnia warunków określonych w przepisach art. 321 § 3 w zw. z art. 82
§ 1 Kodeksu wyborczego, a to nie odpowiada ustawowemu pojęciu zarzutów
protestu wyborczego.
Prokurator Generalny zaznaczył, że Wnoszący protest przedstawił
nieprawidłowości w wyborach, bez wskazania, w których obwodowych komisjach
wyborczych doszło do takich nieprawidłowości, ani jakich konkretnie wyborców one
dotyczyły. W ocenie Prokuratora Generalnego protest został sformułowany jedynie
w oparciu o informacje funkcjonujące w przestrzeni publicznej, ale bez wskazania
konkretnych przypadków nieprawidłowości, jak również bez przedstawienia bądź
wskazania dowodów na potwierdzenie tych naruszeń.
Prokurator Generalny podkreślił, że protest odnosi do wydarzeń na terenie
kraju, o których Wnoszący protest jedynie słyszał lub przeczytał w mediach. Nie
dotyczy zatem oddanego przez niego głosu, ani sytuacji, która miała miejsce w
lokalu wyborczym podczas oddawania przez niego głosu. Zarzut dotyczący
korzystania z nieautoryzowanej aplikacji przez członków obwodowych komisji
wyborczych, ma charakter wyłącznie abstrakcyjny, odnoszący się do ogólnie
pojętych wydarzeń w całym kraju, o których protestujący jedynie słyszał.
Zdaniem Prokuratora Generalnego zarzuty stawiane przez Wnoszącego
protest wykraczają poza przedmiot i granice protestu wyborczego.
Reasumując, Prokurator Generalny uznał, że podniesione okoliczności
uzasadniają zatem pogląd o pozostawieniu protestu wyborczego bez dalszego
biegu, jako niespełniającego wymogów ustawowych.
Państwowa Komisja Wyborcza w stanowisku z 20 czerwca 2025 r.
stwierdziła, że Wnoszący protest nie przedstawił żadnych wymaganych ustawowo
dowodów naruszeń, wywodząc jedynie w sposób ogólny, że przedstawione
przez niego działania mogły mieć wpływ na ważność wyborów.
Państwowa Komisja Wyborcza odnosząc się do zarzutu dotyczącego
stosowanie przez niektórych członków obwodowych komisji wyborczych aplikacji, tj.
narzędzia elektronicznego do gromadzenia wyników głosowania w obwodzie,
wyjaśniła, że Krajowe Biuro Wyborcze nie dostarczało obwodowym komisjom
wyborczym żadnego oprogramowania mającego na celu przetwarzanie tych danych.
I NSW 5751/25
3
Według opinii Państwowej Komisji Wyborczej w proteście nie spełniono
ustawowego wymogu, polegającego na konieczności wskazania, że zarzucane
naruszenia prawa miały wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników
głosowania lub wyników wyborów. Poza tym, w ocenie Państwowej Komisji
Wyborczej Wnoszący protest nie przedstawił żadnych dowodów, na których opiera
swoje zarzuty, są to wyłącznie subiektywne wnioski Wnoszącego protest
wywodzone na podstawie publikacji medialnych.
Reasumując, w ocenie Państwowej Komisji Wyborczej powinien zostać
pozostawiony bez dalszego biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborczy przysługuje prawo
zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta
Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Zasady te zostały zawarte w
przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks
wyborczy (dalej także: k.wyb.) oraz w odniesieniu w odniesieniu do wyborów
Prezydenta RP w przepisach szczególnych art. 321-323 k.wyb.
Materialnoprawne podstawy protestu wyborczego określone są w art. 82 § 1
pkt 1 i 2 k.wyb. zgodnie z którym przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów
w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu:
1. dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w
rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub
2. naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników
głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Wymagania formalne protestu określono w art. 321 k.wyb. Zgodnie z art. 321
§ 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić
lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Zestawienie tego przepisu o
charakterze procesowym, z materialnoprawnymi podstawami protestu wyborczego
nie pozostawia wątpliwości, że w proteście wyborczym można podnieść tylko takie
zarzuty, które przewiduje Kodeks wyborczy.
I NSW 5751/25
4
W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie wskazuje się, że
przedmiotem protestu nie mogą być zarzuty abstrakcyjne, hipotetyczne, dotyczące
innych osób, bliżej nieokreślone, niezwiązane ściśle z sytuacją prawną
protestującego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2023 r. I
NSW 1093/23; z 14 grudnia 2023 r. I NSW 1222/23, z 14 grudnia 2023 r. I NSW
839/23; z 13 grudnia 2023 r. I NSW 799/23; por. też postanowienia Sądu
Najwyższego: z 14 listopada 2023 r. I NSWR 83/23; z 7 listopada 2023 r. I NSW
86/23; z 30 października 2019 r. I NSW 117/19 z 18 lipca 2019 r. I NSW 39/19). W
przedmiocie protestu o którym mowa w art. 82 § 1 k.wyb. nie mieszczą się
ogólnikowe zarzuty sprowadzające się do hipotetycznego założenia o
nieprawidłowościach wyborczych, oparte jedynie na kontestowaniu wyników
wyborów ogłoszonych przez właściwy do tego organ, na domniemaniach,
hipotezach i założeniach o nieprawidłowościach, bez przedstawiania dowodów,
które powinny uzasadniać, rzeczywiście potwierdzać zarzut protestu
mieszczący się w granicach bezprawności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego
z: z 7 lutego 1990 r. III SW 93/90, 5 grudnia 2007 r. III SW 63/07 16 lipca 2014 r.
III SW 35/14)
Sąd Najwyższy zauważa, że konstrukcyjnym elementem protestu
wyborczego jest takie sformułowanie zarzutów popełnienia konkretnych
przestępstw lub naruszeń Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia
wyników głosowania lub wyborów, które poparte są dowodami i wykazują
naruszenie własnego, konkretnego, rzeczywistego i aktualnego interesu osoby
wnoszącej protest.
Odnosząc powyższe do niniejszego protestu, Sąd Najwyższy stwierdza, że
protest został sformułowany jedynie w oparciu o informacje funkcjonujące w
przestrzeni publicznej, bez przedstawienia bądź wskazania dowodów na
potwierdzenie podnoszonych naruszeń. Wnoszący protest nie sprecyzował na
czym dokładnie polegały wskazywane przez niego działania i jaki miały wpływ na
przebieg głosowania czy ustalenie wyniku wyborów.
Zarzuty podniesione przez Wnoszącego protest mają charakter abstrakcyjny,
stanowią ogólne zarzuty, nie mające żadnego związku z osobą wnoszącą ten
protest. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że wniesiony protest nie spełnia
I NSW 5751/25
5
warunków określonych w art. 321 § 3 k. wyb. Podkreślenia wymaga, że Sąd
Najwyższy nie posiada kompetencji ani do inicjowania postępowania protestowego
z urzędu, ani do formułowania za protestującego zarzutów, ani wreszcie do
wskazywania dowodów, na których Wnoszący protest opiera swoje zarzuty
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 322 § 1 k.wyb.
w zw. z art. 321 § 3 k.wyb., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Adam Redzik Paweł Wojciechowski Aleksander Stępkowski
[r.g.]