I NSW 428/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 czerwca 2025 r.
SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Tomasz Demendecki
SSN Elżbieta Karska
w sprawie z protestu M. G.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
z udziałem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora
Generalnego
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 24 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
Tomasz Demendecki Tomasz Przesławski Elżbieta Karska
UZASADNIENIE
M. G. (dalej: „wnoszący protest”) 12 czerwca 2025 r. (data nadania) wniósł
protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej zarządzonych
na dzień 18 maja 2025 r.
W proteście zarzucono niezgodność pomiędzy ilością głosów
otrzymanych przez jednego z kandydatów odnotowaną w sprawozdaniu podanym
przez Obwodową Komisję Wyborczą nr (...) w G., w której wnoszący protest oddał
swój głos, z liczbą głosów oddanych na tego kandydata w tej komisji podaną na
I NSW 428/25
2
stronie Państwowej Komisji Wyborczej. W proteście wskazano, że opisana sytuacja,
pokazuje, że błędy popełniono także w innych komisjach.
Wnoszący protest wniósł o porównanie wyników głosowania we wszystkich
obwodowych komisjach wyborczych w Polsce z danymi przesłanymi
do Państwowej Komisji Wyborczej. Ponadto, wniesiono postulat zmiany przepisów,
w świetle której okręgowa komisja wyborcza będzie zobowiązana do sprawdzenia
wyników głosowania w obwodowych komisjach wyborczych z danych podanymi
przez Państwową Komisję Wyborczą.
Pismem z 17 czerwca 2025 r. Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie
protestu bez dalszego biegu jako niespełniającego wymogów ustawowych.
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej pismem z 18 czerwca
2025 r. wyraził opinię, że protest powinien zostać pozostawiony
bez dalszego biegu, z uwagi na brak wniosku o stwierdzenie nieważności wyboru
Prezydenta Rzeczypospolitej oraz brak przedstawienia i wskazania dowodów,
na których oparto zarzut.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest należało pozostawić bez dalszego biegu.
Zgodnie z art. 321 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy
(tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko
wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego
nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej
wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu
w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy
z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go
do Sądu Najwyższego.
W świetle art. 322 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu
protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający
warunków formalnych.
Podkreślić także należy, że protest wyborczy jako pierwsze pismo
procesowe w sprawie powinien odpowiadać warunkom formalnym określonym w art.
126 i nast. k.p.c. Niezbędne jest zatem, aby protest wyborczy zawierał:
I NSW 428/25
3
1. oznaczenie podmiotu wnoszącego protest z podaniem jego adresu i numeru
PESEL;
2. oznaczenie, w którym z obwodów do głosowania na obszarze danego
okręgu wyborczego w spisie wyborców było umieszczone imię i nazwisko
wnoszącego protest – jeżeli protest wnosi wyborca;
3. oznaczenie pełnomocnika wraz ze wskazaniem jego adresu – jeżeli został
ustanowiony;
4. wniosek o stwierdzenie nieważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej;
5. zarzuty;
6. przedstawienie lub wskazanie dowodów, na których oparto zarzuty;
7. uzasadnienie zarzutów;
8. własnoręczny podpis skarżącego lub jego pełnomocnika.
Ponadto, jeśli protest wyborczy składa osoba przebywająca za granicą
lub na polskim statku morskim protest musi dodatkowo zawierać oznaczenie
pełnomocnika zamieszkałego w Polsce lub pełnomocnika do doręczeń
zamieszkałego w Polsce wraz ze wskazaniem ich adresów.
Sąd Najwyższy uchwałą z 25 października 2023 r., I NZP 8/23, której
nadano moc zasady prawnej, jednoznacznie stwierdził, że „w postępowaniach
zainicjowanych protestami przeciwko ważności wyborów: do Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej oraz do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej
Polskiej, o których mowa w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy
(tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 1277, ze zm.), a także w postępowaniu zainicjowanym
protestem przeciwko ważności referendum, o którym mowa w ustawie z dnia
14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 851,
ze zm.), nie mają zastosowania przepisy art. 130 § 1-2 oraz art. 1301a § 1-3
ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn.
Dz.U. 2023, poz. 1550, ze zm.)”. W sprawach dotyczących protestów wyborczych
nie wzywa się zatem wnoszących protest do uzupełnienia braku formalnego pisma.
W ocenianej sprawie wnoszący protest wniósł pismo obarczone brakami
formalnymi o charakterze nieusuwalnym. W skierowanym do Sądu Najwyższego
proteście nie wskazano żadnych dowodów, które miałyby uprawdopodabniać
I NSW 428/25
4
wystąpienie artykułowanego naruszenia. Nie można za taki dowód wystąpienia
uznawać odręcznie sporządzonej notatki przez wnoszącego protest.
Zwrócić przy tym należy uwagę, że wyniki podane na stronie internetowej
Komisji są takie same jak wyniki zamieszczone w protokole głosowania
sporządzonym przez Obwodową Komisję Wyborczą nr (...) w G., podpisanym przez
jej członków, parafowanym na każdej stronie i opatrzonym pieczęcią tej komisji,
którego skan udostępniony jest na stronie Państwowej Komisji Wyborczej. Słusznie
wskazał to także Prokurator Generalny i Przewodniczący Państwowej Komisji
Wyborczej.
W świetle tego, wbrew twierdzeniu wnoszącego protest dane z protokołu
przesłane za pośrednictwem systemu teleinformatycznego są identyczne jak dane
zamieszczone na oryginalnym protokole głosowania (Nawrocki Karol Tadeusz - 582,
Trzaskowski Rafał Kazimierz - 1517).
Wskazać także należy, że jednym z warunków formalnych protestu
wyborczego jest zawarcie wniosku o stwierdzenie nieważności wyboru
Prezydenta Rzeczypospolitej. W analizowanym proteście brak jest takiego wniosku.
Wnoszący protest domaga się od Sądu Najwyższego podjęcie decyzji
o sprawdzeniu i porównaniu wszystkich wyników komisji obwodowych w Polsce
z danymi przesłanymi do Państwowej Komisji Wyborczej. Nie jest to wniosek
o stwierdzenie nieważności wyboru. Wnioskiem takim nie są także artykułowane
przez wnoszącego protest postulaty de lege ferenda.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 322 § 1
zd. 1 k.wyb., postanowił jak w sentencji.
MR
[a.ł]