I NSW 2654/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 czerwca 2025 r.
SSN Tomasz Demendecki (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Elżbieta Karska
SSN Tomasz Przesławski
w sprawie z protestu wyborczego P. Z.,
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora
Generalnego
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w
dniu 18 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest wyborczy bez dalszego biegu.
Elżbieta Karska Tomasz Demendecki Tomasz Przesławski
UZASADNIENIE
P. Z. pismem z dnia 16 czerwca 2025 r. wniósł do Sądu Najwyższego protest
wyborczy przeciwko ustaleniu przez członków obwodowej komisji wyborczej nr […]
w W. wyników głosowania w wyborach na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w
2025 r. w dniu 1 czerwca 2025 r. podczas ponownego głosowania i wnoszę o
ponowne przeliczenie głosów w tej komisji.
Protest wyborczy oparł na podstawie, jego zdaniem, rażącej różnicy wyników
liczby głosów ważnych na poszczególnych kandydatów w pierwszym głosowaniu
w dniu 18.05.2025 r. oraz w ponownym dniu 1 czerwca 2025 r.
I NSW 2654/25
2
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy
przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności
wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie.
Stosownie do art. 321 § 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy
(tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”), wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których
opiera swoje zarzuty. Przedmiotem zarzutów protestu może być 1) popełnienie
przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego,
mającego wpływ na przebieg głosowania, 2) naruszenie przepisów k.wyb.
dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów,
mające wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1 k.wyb.).
Natomiast, zgodnie z art. 322 § 1 k.wyb., Sąd Najwyższy pozostawia bez
dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub
niespełniający warunków określonych w art. 321 k.wyb. Przepis ten odsyła do treści
całego art. 321 k.wyb., a zatem do wszystkich jego jednostek redakcyjnych, czyli
również do § 3 określającego podstawowe warunki, którym protest wyborczy
powinien odpowiadać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2015 r.,
III SW 59/15).
Podstawą do uznania protestu wyborczego za niedopuszczalny i
pozostawienia go bez dalszego biegu jest również brak interesu prawnego we
wniesieniu protestu wyborczego, co ma miejsce w sytuacji, gdy sformułowane w
nim zarzuty mają charakter abstrakcyjny i hipotetyczny, odnosząc się do sytuacji,
których protestujący osobiście nie doświadczył (por. postanowienie z dnia 18 lipca
2019 r., I NSW 39/19 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2020 r.,
I NSW 84/20).
Sąd Najwyższy podkreśla, że podstawowym celem protestu przeciwko
ważności wyborów jest ochrona indywidualnych uprawnień wyborcy, dlatego też
jego zarzuty muszą być konkretne, odnoszące się do ściśle określonej sytuacji
dotyczącej danego wyborcy. Co więcej w orzecznictwie Sądu Najwyższego
I NSW 2654/25
3
wielokrotnie podkreśla się, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która wnosi
protest. Nie może być zatem tak, że zaledwie uprawdopodobniony post factum
własnym oświadczeniem protest będzie odnosił zamierzony skutek. Taka
uproszczona ocena byłoby rozwiązaniem dysfunkcyjnym dla całego procesu
wyborczego i mogłaby prowadzić do działań obstrukcyjnych ze strony osób, które
nadużywając swego prawa z różnych powodów nie chcą zaakceptować ustalonych
wyników wyborów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2019 r., I
NSW 65/19). Konstrukcyjnym warunkiem protestu wyborczego jest zatem takie
sformułowanie zarzutów popełnienia konkretnych przestępstw lub naruszeń
kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub
wyniku wyborów, które poparte są dowodami, a nadto wykazują naruszenie
własnego, konkretnego, rzeczywistego i aktualnego interesu protestującego.
Przedmiotem protestu nie mogą być zarzuty abstrakcyjne, hipotetyczne, dotyczące
innych osób, bliżej nieokreślone, niezwiązane ściśle z sytuacją prawną
protestującego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2023 r.,
I NSWR 775/23).
We wniesionym w terminie proteście wyborczym, wnoszący protest nie
wskazał, do naruszenia których przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących
głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów mającego wpływ
na wynik wyborów lub do jakiego przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w
rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wynik wyborów, jego zdaniem doszło.
Podnoszony przez niego zarzut rażącej różnicy wyników liczby głosów ważnych na
poszczególnych kandydatów w pierwszym głosowaniu w dniu 18.05.2025 r. oraz w
ponownym w dniu 1 czerwca 2025 r. obliczonych w obwodowej komisji wyborczej
nr [...] w W. wnoszący protest oparł na własnej analizie politycznej odnoszącej się
do tego, jak jego zdaniem powinny rozłożyć się w drugiej turze wyborów ważne
głosy osób głosujących w pierwszej turze na innych kandydatów. Takie rozważania
należy uznać za hipotetyczne i abstrakcyjne, a tym samym nie mogą stanowić
skutecznej podstawy protestu wyborczego. Nadto, biorąc pod uwagę obowiązujące
domniemanie uczciwości pracy członków obwodowych komisji wyborczych,
wynikające z zasady legalności i zaufania do instytucji państwa, chroniące
I NSW 2654/25
4
stabilność procesu wyborczego, determinuje ciężar dowodu spoczywający na
podważającym prace komisji, zaś wnoszący protest nie przedstawił żadnych
dowodów obiektywnych skutkujących wzięciem pod uwagę jego wniosek o
ponowne przeliczenie głosów oddanych w obwodowej komisji wyborczej nr [...] w
W..
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 k.wyb.
w zw. z art. 321 § 3 k.wyb. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Elżbieta Karska
Tomasz Demendecki
Tomasz Przesławski
[MWR]
[r.g.]