Sąd Najwyższy

I NSW 161/25

postanowienie SN z dnia 2025-06-18

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI NSW 161/25
Data orzeczenia2025-06-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
SędziowieSSN Adam Redzik, SSN Aleksander Stępkowski, SSN Paweł Wojciechowski, SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący), SSN Aleksander Stępkowski (sprawozdawca), SSN Aleksander Stępkowski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

I NSW 161/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 czerwca 2025 r. SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Adam Redzik SSN Paweł Wojciechowski w sprawie z protestu K.O. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 czerwca 2025 r., pozostawia protest bez dalszego biegu. Adam Redzik Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski UZASADNIENIE Pismem nadanym 10 czerwca 2025 r. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 12 czerwca 2025 r. K.O. (dalej: „skarżący”) wniósł protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych 1 czerwca 2025 r. Skarżący wskazał jedynie, że prosi o sprawdzenie czy osoby głosujące „na zaświadczenie” w „innym okręgu”, nie głosowały również „w swoim okręgu wyborczym” powodując wzrost liczby głosów oddanych w stosunku do zarejestrowanych uprawnionych wyborców. I NSW 161/25 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest należało pozostawić bez dalszego biegu. Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony z powodu: 1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów; 2) naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Zgodnie z art. 321 § 1 k.wyb. protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą, przy czym nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Ze wskazanego uregulowania wynika, że protest może być skutecznie wniesiony wyłącznie w określonym terminie. Stosownie do treści art. 323 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje, w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu. Jednocześnie, w myśl art. 322 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy powinien pozostawić bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych, a niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu. Stosownie do brzmienia art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Termin do wnoszenia protestów przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP rozpoczyna swój bieg od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą, a zatem został on wniesiony w terminie. I NSW 161/25 3 Skarżący nie formułuje żadnego zarzutu. Tym bardziej w proteście nie wskazano żadnych dowodów na to, że ktokolwiek oddał głos dwa razy, a zgodnie z art. 26 § 4 k.wyb. wyborca może być ujęty tylko w jednym spisie wyborców (por. art. 32 k.wyb.). Wskazanie na hipotetyczne nieprawidłowości bez jakiegokolwiek przedstawienia lub wskazania dowodów, że rzeczywiście mogły one zaistnieć, nie daje podstaw do zajmowania w tej mierze stanowiska przez Sąd Najwyższy. Z uwagi na wskazane okoliczności, na mocy art. 322 § 1 k.wyb. w zw. z art. 321 § 3 k.wyb. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Adam Redzik [K.O.] [a.ł] Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski

Zapytaj AI o to orzeczenie