I NSW 10559/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 czerwca 2025 r.
SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Adam Redzik
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie z protestu L.K.
z udziałem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora
Generalnego
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 27 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
Adam Redzik Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski
[K.O.]
UZASADNIENIE
Pismem nadanym 16 czerwca 2025 r. w polskiej placówce pocztowej
operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. –
Prawo pocztowe, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 23 czerwca 2025 r. L.K.
(dalej: „skarżąca”) wniosła protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej.
I NSW 10559/25
2
Skarżąca zwróciła się z się z wnioskiem o ponowne przeliczenie głosów
wyborczych II tury we wszystkich komisjach wyborczych. Zdaniem skarżącej:
„Różnica w wyniku wyborczym jest tak niewielka, że trzeba by skontrolować te
wybory i wszystkie oddane głosy, gdyż niewielka zmiana może przynieść ogromna
zmianę wybranego przez naród prezydenta”.
Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu
jako niespełniającego wymogów ustawowych. Państwowa Komisja Wyborcza
wniosła o pozostawienie protestu bez dalszego biegu z uwagi na to, że nie zawiera
wniosku o stwierdzenie nieważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest należało pozostawić bez dalszego biegu.
Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy
(tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko wyborowi
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego
w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów;
2) naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia
wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Zgodnie z art. 321 § 1 k.wyb. protest przeciwko wyborowi Prezydenta
Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu
14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości
przez Państwową Komisję Wyborczą, przy czym nadanie w tym terminie protestu
w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy
z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go
do Sądu Najwyższego. Ze wskazanego uregulowania wynika, że protest może być
skutecznie wniesiony wyłącznie w określonym terminie. Stosownie do treści
art. 322 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy powinien pozostawić bez dalszego biegu protest
wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków
I NSW 10559/25
3
formalnych. Jednocześnie niedopuszczalne jest przywrócenie terminu
do wniesienia protestu.
Stosownie do brzmienia art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty wskazując dowody, na których je opiera.
Termin do wnoszenia protestów przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP
rozpoczyna swój bieg od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości
przez Państwową Komisję Wyborczą, a zatem został on wniesiony w terminie.
Skarżąca nie przedstawiła ani nie przywołała dowodów potwierdzających,
że doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości i, że miało to wpływ na wynik wyborów.
Oznacza to, że rozpatrywany protest wyborczy ma charakter abstrakcyjny.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest przy tym stanowisko
w którym wskazuje się, że protest wyborczy – jako środek procesowy
o indywidualno-konkretnym charakterze – nie może stawiać ogólnych zarzutów
co do potencjalnych naruszeń prawa wyborczego (zob. np. postanowienie SN
z 18 lipca 2019 r., I NSW 39/19).
Z uwagi na wskazane okoliczności, na mocy art. 322 § 1 k.wyb.
w zw. z art. 321 § 3 k.wyb. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[K.O.]
[r.g.]
