I NSW 10463/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 czerwca 2025 r.
SSN Joanna Lemańska (przewodniczący)
SSN Grzegorz Pastuszko
SSN Mirosław Sadowski (sprawozdawca)
w sprawie z protestu T.S.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 27 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
T.S. (dalej także: „skarżący”) pismami z 15 i 16 czerwca 2025 r. wniósł do
Sądu Najwyższego protesty wyborcze dotyczące II tury wyborów Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej, która odbyła się 1 czerwca 2025 r.
Skarżący wskazał, iż wnosi je z powodu zmasowanych udokumentowanych
uchybień, malwersacji, fałszerstw, nadużyć i przekroczeń prawa i oszustw
wyborczych, a rzekomo jedynie „pomyłek” komisarzy wyborczych, jak również
dalszych doniesień o bardzo nieprawdopodobnych statystycznie zmianach trendów
w głosowaniach, których skala jednak przekracza wszelkie granice
prawdopodobieństwa i przyzwoitości i wzbudza uzasadnione podejrzenia o
znacznie szerszej skali możliwych oszustw i fałszerstw wyborczych. Skarżący
I NSW 10463/25
2
wniósł o ponowne przeliczenie wszystkich głosów oddanych w wyborach
prezydenckich w drugiej turze oraz o unieważnienie wyborów na Prezydenta RP.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.
1997, nr 78, poz. 483 ze zm.) wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu
Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na
zasadach określonych w ustawie.
Zasady i tryb przeprowadzania wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej oraz
warunki ważności tych wyborów określa ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks
wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 365, dalej: „k.wyb.”).
Zgodnie z art. 82 § 1 k.wyb. przeciwko ważności wyborów, ważności
wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z
powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w
rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wynik wyborów (pkt 1) lub naruszenia przepisów
kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników
wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (pkt 2).
W nawiązaniu do przywołanych regulacji w orzecznictwie Sądu Najwyższego
wskazuje się, że wszelkie zarzuty, inne niż te określone w art. 82 § 1 k.wyb.,
stanowią wyjście poza przewidziany w kodeksie wyborczym przedmiot protestu, co
czyni go niedopuszczalnym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z: 11 czerwca
2015 r.; III SW 60/15; 31 lipca 2020 r.; I NSW 2027/20; 31 lipca 2020 r. I NSW
2286/20).
Jednocześnie podkreśla się, że w przedmiocie protestu, o którym mowa w
art. 82 § 1 k.wyb., nie mieszczą się ogólnikowe zarzuty sprowadzające się do
hipotetycznego założenia o nieprawidłowościach wyborczych, oparte jedynie na
kontestowaniu wyników wyborów ogłoszonych przez właściwy do tego organ, na
domniemaniach, hipotezach i założeniach o nieprawidłowościach,
bez przedstawiania dowodów, które powinny uzasadniać, rzeczywiście potwierdzać
zarzut protestu mieszczący się w granicach bezprawności (por. postanowienie
I NSW 10463/25
3
Sądu Najwyższego z: 7 lutego 1990 r.; III SW 93/90; 5 grudnia 2007 r.; III SW 63/07;
16 lipca 2014 r., III SW 35/14).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy stwierdza, że skarżący,
sygnalizując podejrzenie naruszenia przepisów kodeksu wyborczego, które mogły
mieć wpływ na wynik wyborów, zaprezentował swoje twierdzenia w sposób zbyt
ogólny i jedynie hipotetyczny. Wnoszący protest ograniczył się bowiem do ogólnych
i niesprecyzowanych – a zatem w istocie abstrakcyjnych zarzutów, które dotyczą
przebiegu głosowania w Polsce. Dodatkowo Sąd Najwyższy zauważa, że wnoszący
protest nie przedstawił ani nie wskazał – mimo ustawowego wymogu – żadnych
dowodów. Nadto nie wskazał, iż ewentualne naruszenie przepisów opisanych
w zarzutach protestu dotyczyło oddanego przez niego głosu, jak również nie określił,
jaki miało ono wpływ na wynik wyborów. Odwołał się bowiem jedynie do bliżej
nieokreślonych działań, nie wskazując żadnych dowodów, nie precyzując
jak te działania miały wpływ na jego głosowanie.
Wobec powyższych ustaleń Sąd Najwyższy postanowił pozostawić protest
bez dalszego biegu. Decyduje o tym art. 322 § 1 k.wyb., z którego jasno wynika,
że takie rozstrzygnięcie musi zostać wydane, m.in. jeśli protest nie spełnia
warunków określonych w art. 321 k.wyb.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 322 § 1
w zw. z art. 321 § 3 k.wyb., orzekł jak w sentencji postanowienia.
[r.g.]
