I NSW 10445/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 czerwca 2025 r.
SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Adam Redzik
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie z protestu P.K.
z udziałem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora
Generalnego
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w
dniu 27 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
Adam Redzik Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski
[K.O.]
UZASADNIENIE
Pismem nadanym 16 czerwca 2025 r. w polskiej placówce pocztowej
operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. –
Prawo pocztowe, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 18 czerwca 2025 r. P.K.
(dalej: „skarżący”) wniósł protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej.
I NSW 10445/25
2
Skarżący zarzucił „doliczenie nadmiarowych głosów w urnach” oraz wniósł
o „stwierdzenie nieważności głosowania w obwodach, w których stwierdzono
nadmiar głosów w urnie”, zaś w przypadku uznania przez Sąd Najwyższy skali
nieprawidłowości za wpływającą na wynik wyborów – wniósł o unieważnienie
wyników tych wyborów. Skarżący załączył wydruki zawierające tabele z danymi,
które – według jego oceny – uzasadniać mają nieprawidłowości w 772
Obwodowych Komisjach Wyborczych, a które to dane zostały uzyskane w wyniku
przeprowadzonej analizy oficjalnych danych opublikowanych przez Państwową
Komisję Wyborczą.
Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu,
jako nie spełniającego wymogów ustawowych, określonych w przepisach art. 321
§ 1 w zw. z art. 82 § 1 k.wyb., a to nie odpowiada ustawowemu pojęciu zarzutów
protestu wyborczego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest należało pozostawić bez dalszego biegu.
Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy
(tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko wyborowi
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego
w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów;
2) naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia
wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Zgodnie z art. 321 § 1 k.wyb. protest przeciwko wyborowi Prezydenta
Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu
14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości
przez Państwową Komisję Wyborczą, przy czym nadanie w tym terminie protestu
w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy
z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, jest równoznaczne z wniesieniem go
do Sądu Najwyższego. Ze wskazanego uregulowania wynika, że protest może być
I NSW 10445/25
3
skutecznie wniesiony wyłącznie w określonym terminie i niedopuszczalne jest
jego przywrócenie, w niniejszej sprawie termin ten jednak zachowano.
Stosownie do treści art. 323 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy rozpatruje protest
w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje, w formie
postanowienia, opinię co do jego zasadności. Jednocześnie, w myśl art. 322
§ 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony
przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych.
Stosownie do brzmienia art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których
je opiera. Protest wyborczy nie może bowiem stawiać ogólnych zarzutów
co do zaledwie hipotetycznych naruszeń prawa wyborczego. Wskazanie
na hipotetyczne nieprawidłowości bez jakiegokolwiek przedstawienia lub wskazania
dowodów na ich rzeczywiste zaistnienie, nie daje podstaw do zajmowania
merytorycznego stanowiska przez Sąd Najwyższy.
Skarżący nie wykazał jednak, że doszło do naruszenia przepisów o których
mowa w art. 82 § 1 k.wyb. jak również nie wskazano żadnych konkretnych
nieprawidłowości w konkretnych komisjach. Skarżący podniósł ogólny zarzut
nieprawidłowości poprzez doliczenie nadmiarowych głosów w urnach, nie wskazał
jednak kto lub gdzie miałby się tego dopuścić. Konkretyzacji zarzutu nie stanowi też
dołączony do protestu wyborczego wykaz tabelaryczny wymienionych w nim
Obwodowych Komisji Wyborczych.
Z uwagi na wskazane okoliczności, na mocy art. 322 § 1 k.wyb.
w zw. z art. 321 § 3 k.wyb. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Adam Redzik Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski
[K.O.]
[a.ł]
