I NSW 10362/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 czerwca 2025 r.
SSN Adam Redzik (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Aleksander Stępkowski
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie protestu wyborczego A. G.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
z udziałem Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji
Wyborczej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych 28 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
Aleksander Stępkowski Adam Redzik Paweł Wojciechowski
UZASADNIENIE
I.
1. A. G. (dalej także: Wnoszący protest), 16 czerwca 2025 r. wniósł protest
przeciwko ważności wyborów Prezydenta RP przeprowadzonych w dniu
1 czerwca 2025 r. domagając się stwierdzenia ich nieważności we
wszystkich okręgach wyborczych z uwagi na popełnienie przestępstwa przez
K. N. (przy współudziale kandydata na urząd Prezydenta RP Karola
Nawrockiego) polegającego na tym, że w trakcie konferencji „[…]”, która
odbyła się 27 maja 2025 r., K. N. „publiczne zaszantażowała Polaków”, że
I NSW 10362/25
2
jeśli nie udzielą poparcia kandydatowi popieranego przez Prezydenta
Stanów Zjednoczonych (w domyśle: Karolowi Nawrockiemu), to Stany
Zjednoczone wycofają się z udzielania pomocy militarnej Polsce (co wedle
Wnoszącego protest wyczerpuje znamiona czynu zabronionego z art. 250
k.k.).
2. Prokurator Generalny i Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej
wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Obaj uczestnicy
wskazali, że okoliczności wskazane w proteście nie odpowiadają
ustawowemu pojęciu zarzutów protestu wyborczego. Prokurator Generalny
wskazał dodatkowo, że protest został wniesiony przez osobą nieuprawnioną
(gdyż Wnoszący protest nie wskazał w którym obwodzie realizował swoje
czynne prawo wyborcze).
II.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
II.1. Wolne, równe, powszechne i bezpośrednie wybory realizowane w głosowaniu
tajnym są świętem i istotą demokracji, stanowiąc emanację kluczowej zasady
ustrojowej Rzeczypospolitej Polskiej z art. 2 Konstytucji RP. To w akcie wyborczym
każdy uprawniony realizuje swoje prawo do partycypacji we władzy; wyboru swoich
przedstawicieli czy też głowy państwa – Prezydenta RP. Wybory muszą być zatem
przeprowadzone w sposób gwarantujący, że głosy wyborców zostaną policzone
zgodnie z prawem, a wszelkie mogące wystąpić nieprawidłowości i przestępstwa
związane z aktem wyborczym zostaną wyjaśnione. Szczególnym instrumentem
służącym każdemu wyborcy jest protest wyborczy, który – w przypadku wyborów
do Sejmu RP, Senatu RP oraz na urząd Prezydenta RP, zgodnie z Konstytucją RP,
wnosi się bezpośrednio do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy rozpoznaje je
a następnie rozstrzyga o ważności wyborów. Ten model ustrojowy sądowej kontroli
wyborów do głównych organów władzy jest utwierdzony polską szczególną tradycją
sięgającą Konstytucji RP z 17 marca 1921 r. (art. 19).
I NSW 10362/25
3
II.2. W przypadku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art.
129 ust. 2 Konstytucji RP, wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu
Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru na zasadach określonych
w ustawie. Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 ustawy
z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (dalej także: k.wyb.) oraz –
w odniesieniu do wyborów Prezydenta RP – w przepisach szczególnych art. 321-
323 k.wyb.
II.3. Materialnoprawne podstawy protestu wyborczego określone zostały natomiast
w art. 82 § 1 pkt 1 i 2 k.wyb., zgodnie z którym przeciwko ważności wyborów,
ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony
protest z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego
w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg
głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub
2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia
wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik
wyborów.
II.4. Wymagania formalne protestu określono w art. 321 k.wyb., zgodnie z którym
protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do
Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników
wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą (dalej
także: PKW), przy czym nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce
pocztowej operatora wyznaczonego jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu
Najwyższego (§ 1).
II.5. Protesty wyborcze składa się do Sądu Najwyższego osobiście (wyjątek od
zasady reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika) lub przez pełnomocnika.
Zgodnie z art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w proteście
zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera owe zarzuty.
Z uwagi na to, że protest wyborczy jest środkiem procesowym o indywidualno-
I NSW 10362/25
4
konkretnym charakterze, należy konkretnie wskazywać w nim naruszenia
i przedstawiać dowody ich popełnienia, a co najmniej uprawdopodobnić
prawdziwość zarzutów.
II.6. Możliwość rozpoznania protestu wyborczego warunkowana jest wskazanymi
wyżej wymogami, ale ponadto protest musi spełniać minimalne warunki pisma
procesowego określone w art. 126 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks
postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 z późn. zm., dalej także:
k.p.c.). Protest wyborczy to pierwsze pismo w sprawie, wobec czego powinien
zawierać m.in. numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności
(PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnoszącego protest
(odpowiednio art. 126 § 2 pkt 2 k.p.c.). Podkreślić też należy, że w postępowaniu
przed Sądem Najwyższym w sprawach z protestów wyborczych nie wzywa się do
usunięcia braków formalnych, a przepisy art. 130 § 1-2 oraz art. 1301a § 1-3 k.p.c.
nie mają zastosowania (uchwała Sądu Najwyższego z 25 października 2023 r.,
I NZP 8/23).
II.7. W analizowanym proteście prawidłowo podano dane osobowe Wnoszącego
protest, w tym numer PESEL. Nie wskazano jednak obwodu w którym Wnoszący
protest realizował swoje czynne prawo wyborcze.
Okoliczności przywołane w proteście nie mogą być odczytywane jako
świadczące o dopuszczeniu się o dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko
wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego czy też naruszenia
przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub
wyników wyborów, które mają wpływ na wynik wyborów. Zarzuty protestu
sprowadzają się do oceny przyczyn preferencji wyborczych i zdarzeń mających
miejsce w trakcie kampanii wyborczej, a nie samego procesu wyborczego i jako
takie wykraczają poza materialnoprawny zakres podstaw wniesienia protestu
wyborczego.
1. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 322 § 1 zd. 1
k.wyb. w zw. z art. 321 § 3 k.wyb., orzekł jak w sentencji.
I NSW 10362/25
5
sk
[r.g.]
