I NSW 10290/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 czerwca 2025 r.
SSN Joanna Lemańska (przewodniczący)
SSN Grzegorz Pastuszko
SSN Mirosław Sadowski (sprawozdawca)
w sprawie z protestu S.W.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 26 czerwca 2025 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
Grzegorz Pastuszko Joanna Lemańska Mirosław Sadowski
UZASADNIENIE
S.W. (dalej także: „wnoszący protest”) pismem z 16 czerwca 2025 r. (data
nadania) wniósł do Sądu Najwyższego protest wyborczy dotyczący II tury wyborów
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, która odbyła się 1 czerwca 2025 r.
W uzasadnieniu wnoszący protest wskazał, że zgłasza go z powodu
nadużyć i manipulacji przy tworzeniu składów Obwodowych Komisji Wyborczych,
użycia nielegalnej aplikacji do manipulacji procesem głosowania oraz fałszowanie
dokumentacji wyborczej. Wnoszący protest wniósł o stwierdzenie nieważności
przeprowadzonych wyborów prezydenckich oraz o ponowne przeliczenie głosów
we wszystkich Obwodowych Komisjach Wyborczych w kraju.
Wnoszący protest wniósł także o rozpoznanie niniejszego protestu przez
sędziów powołanych na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przed
I NSW 10290/25
2
wejściem w życie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej
Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.
1997, nr 78, poz. 483 ze zm.) wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu
Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na
zasadach określonych w ustawie.
Zasady i tryb przeprowadzania wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej oraz
warunki ważności tych wyborów określa ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks
wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 365, dalej: „k.wyb.”).
Zgodnie z art. 82 § 1 k.wyb. przeciwko ważności wyborów, ważności
wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z
powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w
rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania,
ustalenie wyników głosowania lub wynik wyborów (pkt 1) lub naruszenia przepisów
kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników
wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (pkt 2).
W nawiązaniu do przywołanych regulacji w orzecznictwie Sądu Najwyższego
wskazuje się, że wszelkie zarzuty, inne niż te określone w art. 82 § 1 k.wyb.,
stanowią wyjście poza przewidziany w kodeksie wyborczym przedmiot protestu, co
czyni go niedopuszczalnym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z: 11 czerwca
2015 r.; III SW 60/15; 31 lipca 2020 r.; I NSW 2027/20; 31 lipca 2020 r. I NSW
2286/20).
Jednocześnie podkreśla się, że w przedmiocie protestu, o którym mowa w
art. 82 § 1 k.wyb., nie mieszczą się ogólnikowe zarzuty sprowadzające się do
hipotetycznego założenia o nieprawidłowościach wyborczych, oparte jedynie na
kontestowaniu wyników wyborów ogłoszonych przez właściwy do tego organ, na
domniemaniach, hipotezach i założeniach o nieprawidłowościach, bez
przedstawiania dowodów, które powinny uzasadniać, rzeczywiście potwierdzać
zarzut protestu mieszczący się w granicach bezprawności (por. postanowienie
I NSW 10290/25
3
Sądu Najwyższego z: 7 lutego 1990 r.; III SW 93/90; 5 grudnia 2007 r.; III SW 63/07;
16 lipca 2014 r., III SW 35/14).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy stwierdza, że wnoszący protest,
sygnalizując podejrzenie naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego, które mogły
mieć wpływ na wynik wyborów, zaprezentował swoje twierdzenia w sposób zbyt
ogólny i jedynie hipotetyczny. Wnoszący protest ograniczył się bowiem do ogólnych
i niesprecyzowanych – a zatem w istocie abstrakcyjnych zarzutów, które dotyczą
przebiegu głosowania w Polsce. Dodatkowo Sąd Najwyższy zauważa, że wnoszący
protest nie przedstawił ani nie wskazał – mimo ustawowego wymogu – żadnych
dowodów. Wnoszący protest nie wskazał, iż ewentualne naruszenie przepisów
opisanych w zarzutach protestu dotyczyło oddanego przez niego głosu w lokalu
wyborczym, jak również nie określił, jaki miało ono wpływ na wynik wyborów.
Odwołał się bowiem jedynie do bliżej nieokreślonych działań, nie wskazując
żadnych dowodów, nie precyzując jak te działania miały wpływ na jego głosowanie.
Nie wskazał, ani nie uprawdopodobnił, że wobec niego lub innych wyborców w
czasie głosowania przez skarżącego w lokalu wyborczym członkowie komisji
wyborczej używali nieautoryzowanej aplikacji.
Sąd Najwyższy uznał za niedopuszczalny abstrakcyjny wniosek o wyłączenie
sędziów Sądu Najwyższego (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19).
Wobec powyższych ustaleń Sąd Najwyższy postanowił pozostawić protest
bez dalszego biegu. Decyduje o tym art. 322 § 1 k.wyb., z którego jasno wynika, że
takie rozstrzygnięcie musi zostać wydane, m.in. jeśli protest nie spełnia warunków
określonych w art. 321 k.wyb.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 322 § 1
w zw. z art. 321 § 3 k.wyb., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Grzegorz Pastuszko Joanna Lemańska Mirosław Sadowski
[r.g.]
I NSW 10290/25
4
