I NSP 417/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 22 października 2025 r.
SSN Grzegorz Pastuszko
w sprawie ze skargi M. K.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Warszawie w sprawie o sygn.
XVIII Ko 70/25,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 22 października 2025 r.,
na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy
z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony
do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki stwierdza
swoją niewłaściwość i sprawę przekazuje zgodnie z właściwością
Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.
UZASADNIENIE
W dniu 1 października 2025 r. M. K. (dalej: „skarżący”) wniósł do Sądu
Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie XVIII Ko 70/25,
toczącej się przed Sądem Okręgowym w Warszawie. W skardze skarżący wniósł o:
1. stwierdzenie przewlekłości procesowej w sprawie XVIII Ko 70/25;
I NSP 417/25
2
2. zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia
do stwierdzonej przewlekłości;
3. zwolnienie od kosztów wniesienia skargi.
adekwatnego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść skargę
o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie
jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie
zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa
dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych
i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej
lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy
jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania
sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości
postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Natomiast
zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość sądem właściwym
do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się
postępowanie.
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienie
Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19).
Mając na uwadze powyższe i jednocześnie nawiązując do treści skargi,
Sąd Najwyższy stwierdza, że skarżący wniósł przedmiotową skargę
na postępowanie toczące się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn.
XVIII Ko 70/25, co wynika wprost z treści uzasadnienia skargi.
I NSP 417/25
3
Oznacza to, że do rozpoznania skargi właściwym jest Sąd Apelacyjny w Warszawie
jako sąd przełożony nad Sądem Okręgowy w Warszawie.
W takiej sytuacji Sąd Najwyższy, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł, jak w sentencji.
[D.Z.]
[a.ł]
