I NSP 330/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
Dnia 7 lipca 2026 r.
w sprawie P. K.
oskarżonego o czyn z art. 280 § 1 k.k.
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 7 lipca 2026 r.,
na skutek skargi P. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez
nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym Warszawa-
Praga w Warszawie w sprawie o sygn. V K 113/23 i Sądem Apelacyjnym w
Warszawie w sprawie o sygn. II AKa 293/24,
na podstawie art. 4 ust. 1b i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17
czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do
rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w związku
z art. 35 § 1 k.p.k., stwierdza swoją niewłaściwość i sprawę
zgodnie z właściwością przekazuje Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
[kf]
UZASADNIENIE
Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
I NSP 330/26
2
Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy
przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –
właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast
Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania
przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze
na przewlekłość).
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie
(zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19;
z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24;
z 30 lipca 2025 r., I NSP 146/25; z 22 stycznia 2026 r., I NSP 307/25).
Analiza uzasadnienia skargi i podnoszonych w niej okoliczności wskazuje,
że skarżący kwestionuje sprawność postępowania zarówno przed sądem pierwszej,
jak i drugiej instancji. Skarżący podniósł, że „sprawa rozpoczęła się w 2020 roku
i trwa po dziś dzień a od 2023 roku jest w sądzie apelacyjnym”. Skarżący zaznaczył,
że przewlekłość postępowania ma wpływ na jego zdrowie psychiczne, pozostaje
w „ciągłej niepewności oraz stresie przez ponad 5 lat i 10 miesięcy”.
Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania
prowadzonego przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie
o sygn. akt V K 113/23, jak i przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie
o sygn. II AKa 293/24, właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny
w Warszawie.
Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[kf]\
[a.ł]
I NSP 330/26
3
