I NSP 318/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 2 września 2025 r.
SSN Aleksander Stępkowski
w sprawie z ponaglenia K.T. zawierającego skargę na odmowę rozpoznania skargi
na
przewlekłość
postępowania
przed
Sądem
Okręgowym
w sprawie o sygn. II W 737/16,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 2 września 2025 r.,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi
Apelacyjnemu w Szczecinie.
UZASADNIENIE
Pismem z 23 czerwca 2025 r. nadanym pocztą 30 lipca 2025 r. K.T. wniósł do Sądu
Najwyższego na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej:
k.p.a.), ponaglenie Sądu Okręgowego IV Wydziału Karnego Odwoławczego, które
zawierało skargę na odmowę rozpoznania skargi na przewlekłość w sprawie
II w 737/16 wraz z żądaniem wyjaśnienia przyczyn niewyjaśnienia sprawy w
terminie oraz wnioskiem o wskazanie, że „Sąd Okręgowy dopuścił się bezczynności
lub przewlekłego
prowadzenia
postępowania”
oraz o pociągnięcie
do odpowiedzialności osoby winnej zarzucanych uchybień, tudzież o zobowiązanie
Sądu Okręgowego do załatwienia sprawy w terminie 7 dni, jak również o podjęcie
środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości.
I NSP 318/25
2
Sąd Najwyższy zważył co następuje
Skarga zatytułowana jako „Ponaglenie” została złożona z powołaniem
się na art. 37 k.p.a. zatem w trybie właściwym dla postępowania przed organami
administracji publicznej, nie zaś przed sądami. Tym niemniej, w petitum sprawy
sformułowano żądanie stwierdzenia, że Sąd Okręgowy „dopuścił się bezczynności
lub przewlekłego prowadzenia postępowania”. Tym samym pismo skarżącego
należało uznać za skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy
bez nieuzasadnionej zwłoki na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.
o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r.,
poz. 75, dalej - „ustawa o skardze na przewlekłość”). Dlatego „ponaglenie” należało
na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stosowanym na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy
o skardze na przewlekłość, sądowi właściwemu, którym w świetle art. 4 ust. 1
tejże ustawy o skardze na przewlekłość jest sąd przełożony nad sądem,
przed którym toczy się postępowanie, a zatem Sąd Apelacyjny w Szczecinie.
[K.O.]
[a.ł]
