I NSP 316/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Krzysztof Wiak
Dnia 8 lipca 2026 r.
w sprawie ze skargi T.W. i K.W.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniach toczących się przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie i przed
Sądem Okręgowym w Lublinie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w
dniu 8 lipca 2026 r.,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi
Apelacyjnemu w Lublinie.
UZASADNIENIE
Pismem z 18 czerwca 2026 r. T.W. i K.W. (dalej: „skarżący”) wnieśli do Sądu
Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez
nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniach toczących się przed Sądem Okręgowym
w Lublinie oraz przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie. Skarżący wnieśli o:
„1) Uznanie, że zachodzi przewlekłość i niemożność w trybie zwykłym
eliminacji dwóch wyroków uzyskanych przez Powiat B. w zastępstwie likwidatora
SP ZOZ B., który odstąpił od roszczeń z umowy Nr. […].
2) Stwierdzenie, że powtórne pozwy roszczeniowe Powiatu B. – dwukrotnie
są niedopuszczalne i SN dokonuje eliminacji tych wyroków z obrotu prawnego.
Naruszają interes prawny skarżącego.
I NSP 316/26
2
3) Zasądzenie kosztów tego postępowania na rzecz skarżącego”
(pisownia oryginalna).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), strona może
wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy,
nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,
jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego
postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych
okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia
sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego
(przewlekłość postępowania).
Ustawodawca określił właściwość rzeczową sądu do rozpoznania skargi
na przewlekłość postępowania. Zasadniczo, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy
o skardze na przewlekłość postępowania, sądem właściwym do rozpoznania skargi
jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie.
Jednakże, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem
okręgowym i sądem apelacyjnym – właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd
apelacyjny (art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość postępowania).
Pomimo że skarżący nie doprecyzowali, w których postępowaniach według
nich nastąpiła przewlekłość – przywołując przy tym różne sygnatury akt
i okoliczności – to jednak wskazali oni bezspornie, iż skarga dotyczy zarówno
postępowań toczących się przed Sądem Okręgowym w Lublinie, jak i przed
Sądem Apelacyjnym w Lublinie. Z powodów powinna zostać ona rozpoznana
w całości przez Sąd Apelacyjny w Lublinie.
Z tego względu Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
I NSP 316/26
3
Z.G.
[a.ł]
