I NSP 295/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 września 2025 r.
SSN Elżbieta Karska
w sprawie ze skargi J.J.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Katowicach w sprawie o sygn.
V Kp 209/25,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 30 września 2025 r.,
stwierdza swoją niewłaściwość i sprawę przekazuje zgodnie z
właściwością Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 16 lipca 2025 r., które wpłynęło do Sądu Apelacyjnego
w Katowicach tego samego dnia, a do Sądu Najwyższego 17 lipca 2025 r.
J.J. domagał się stwierdzenia przewlekłości w sprawie zawisłej przed Sądem
Okręgowym w Katowicach o sygn. V Kp 209/25.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie
prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym
bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725,
I NSP 295/25
2
dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) uregulowano kwestię właściwości
rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącej skargi.
Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy
jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania
sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jeżeli skarga dotyczy przewlekłości
postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
Jeżeli zaś skarga odnosi się do przewlekłości postępowania przed sądem
okręgowym i sądem apelacyjnym – właściwy do jej rozpoznania w całości
jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość).
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania
skarg na przewlekłość postępowania, jako normy o charakterze kompetencyjnym,
powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienie
Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19).
Sąd Najwyższy, po dokładnej analizie treści skargi, doszedł do przekonania,
że zarówno literalny zakres żądania, zarzuty, jak i ujęty w uzasadnieniu opis
przebiegu sprawy dotyczą postępowania przed Sądem Okręgowym, zaś w związku
z tym, że stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość sądem
właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest sąd przełożony nad sądem
przed którym toczy się postępowanie, to za takowy należy uznać Sąd Apelacyjny
w Katowicach.
Wobec powyższego na mocy art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość
w zw. z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.
JW.
[a.ł]