I NSP 208/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Oktawian Nawrot
Dnia 28 maja 2025 r.
w sprawie z odwołania M.B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
o warunki umorzenia należności z tytułu składek,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 28 maja 2025 r.,
w przedmiocie skargi M.B. na postanowienie referendarza sądowego
w Sądzie Apelacyjnym w Krakowie z 1 kwietnia 2025 r.,
stwierdza swoją niewłaściwość i skargę zgodnie z właściwością
przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie.
[P.Sz.]
UZASADNIENIE
W piśmie z 28 kwietnia 2025 r., skierowanym do Sądu Apelacyjnego w
Krakowie, zatytułowanym „skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania
skargi przez Sąd w procedurze postępowań przygotowawczych toczących się w
trybie postępowania cywilnego zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. (Dz.U.
2004. Nr 179 poz. 1843)” M.B. wskazał, że składa „o skardze na naruszenie prawa
strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym
lub nadzorowanym bez nieuzasadnionej zwłoki” (k. 3). Następnie skarżący wskazał,
że składa skargę na postanowienie referendarza sądowego z dnia 1 kwietnia 2025 r.
I NSP 208/25
2
w sprawie III AUz 204/24 o oddaleniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika z
urzędu. Skarżący wniósł o zmianę przedmiotowego orzeczenia i pozytywne
rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie
pełnomocnika z urzędu.
Wyżej opisanemu pismu, bez żadnych zarządzeń (brak ich w aktach sprawy
III AUa 346/20 (III AUz 204/24, III AUz 223/24) oraz III Sk 9/25) nadano bieg i
potraktowano jako skargę na przewlekłość postępowania, następnie przedstawiając
Sądowi Najwyższemu.
Zauważyć ponadto należy, iż ww. pismo potraktowano również jako skargę
na orzeczenie referendarza sądowego. Postanowieniem z 13 kwietnia 2025 r. Sąd
Apelacyjny w Krakowie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie
z 1 kwietnia 2025 r.
Co więcej, Prezes Sądu Apelacyjnego w odpowiedzi na skargę,
nie zgłaszając udziału w sprawie, wniósł o jej odrzucenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. mylne oznaczenie pisma procesowego lub
inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i
rozpoznania go w trybie właściwym. Stosownie do art. 201 § 1 zd. 1 k.p.c.
przewodniczący bada, w jakim trybie sprawa powinna być rozpoznana oraz czy
podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu odrębnym, i wydaje
odpowiednie zarządzenia.
Treść pisma z 28 kwietnia 2025 r., pomimo lapsusów mogących łączyć je ze
skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej
zwłoki, jednoznacznie wskazuje, iż jest to w istocie skarga na orzeczenie
referendarza sądowego, o której mowa w art. 39822 i nast. k.p.c. Skarżący jasno
sprecyzował zaskarżone orzeczenie, podniósł względem niego zarzuty, jak również
domagał się zmiany wydanego postanowienia. W braku jakichkolwiek zarządzeń,
nie sposób jest odtworzyć tok rozumowania osób kwalifikujących pismo z 28
kwietnia 2025 r. jako skargę na przewlekłość postępowania. Działanie takie uznać
należy za błędne, skoro pismo nie zawiera koniecznych elementów skargi na
I NSP 208/25
3
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Ostatecznie pozbawione podstaw było również przekazanie pisma Sądowi
Najwyższemu.
Skoro pismo jest skargą na orzeczenie referendarza sądowego, to
właściwym do jej rozpoznania, stosownie do art. 39822 § 2 k.p.c., pozostaje Sąd
Apelacyjny w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na
podstawie art. 200 § 14 k.p.c., zgodnie z którym Sąd, który stwierdzi
swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu.
[P.Sz.]
[r.g.]
