I NSP 18/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 grudnia 2025 r.
SSN Grzegorz Żmij
w sprawie ze skargi J. B.
uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29
lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.
II AKa 400/24 i Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn. VIII K 85/13,
z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
i Spraw Publicznych w dniu 11 grudnia 2025 r.,
z urzędu postanawia:
1. podjąć postępowanie.
2. na podstawie art. 4 ust. 1b w związku z art. 8 ust. 2 ustawy
z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony
do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w związku z
art. 35 § 1 k.p.k. przekazuje skargę do rozpoznania Sądowi
Apelacyjnemu w Warszawie
[kf]
UZASADNIENIE
I NSP 18/25
2
Pismem z 3 stycznia 2025 r. J. B. wniósł o stwierdzenie przewlekłości
postępowania sądowego, które toczy się już od ponad 10 lat.
W uzasadnieniu skarżący przytoczył szereg okoliczności dotyczących
trwania całego postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.
1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy
wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem
apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość
postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4
ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości
jest sąd apelacyjny”.
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia
Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,
I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r.,
I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r.,
I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25;
z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25,
z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25,
z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25).
Po przeprowadzeniu ponownej, dokładnej analizy treści skargi
Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że skarżący kwestionuje całość trwania
postępowania, tak przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie,
I NSP 18/25
3
jak i Sądem Okręgowym w Warszawie. Samo żądanie skargi
nie jest tu rozstrzygające (falsa demonstratio non nocet).
Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości w postępowaniu
przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie i Sądem Okręgowym w Warszawie,
właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1b
w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w związku z art. 35
§ 1 k.p.k. orzekł, jak w sentencji.
[kf]
[a.ł]
