Sąd Najwyższy

I NSP 156/26

postanowienie SN z dnia 2026-06-11

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI NSP 156/26
Data orzeczenia2026-06-11
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
SędziowieSSN Oktawian Nawrot, SSN Tomasz Przesławski, SSN Maria Szczepaniec, SSN Oktawian Nawrot (przewodniczący), SSN Tomasz Przesławski (sprawozdawca), SSN Tomasz Przesławski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

I NSP 156/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 czerwca 2026 r. SSN Oktawian Nawrot (przewodniczący) SSN Tomasz Przesławski (sprawozdawca) SSN Maria Szczepaniec w sprawie ze skargi M. R. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I CSK 3126/25 przy udziale Skarbu Państwa – Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 czerwca 2026 r., oddala skargę. Tomasz Przesławski Oktawian Nawrot Maria Szczepaniec UZASADNIENIE M. R. (dalej: „skarżąca”), działając przez pełnomocnika profesjonalnego, pismem datowanym na 7 kwietnia 2026 r. wywiodła skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, sygn. I CSK 3126/25, wnosząc o: 1. stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie z powództwa M. R. przeciwko S. w W. toczącej się pod sygn. akt I CSK 3126/25 nastąpiła przewlekłość postępowania; 2. przyznanie od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz skarżącej kwoty 20 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia skargi do dnia zapłaty; I NSP 156/26 2 3. zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego - kosztów tego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg stosownych przepisów. W uzasadnieniu skargi wskazano, że sprawa została przekazana do Sądu Najwyższego w październiku 2025 r. Pod koniec listopada 2025 r. pełnomocnik skarżącej otrzymał zawiadomienie o składzie rozpoznającym sprawę. Podniesiono, że do chwili wniesienia skargi brak było jakiejkolwiek informacji o dalszych czynnościach w sprawie. Jak podkreśliła skarżąca, oznacza to. że od 6 miesięcy w sprawie nie toczą się jakiekolwiek czynności, co w ocenie skarżącej świadczy o przewlekłości tego postępowania. Pismem z 21 maja 2026 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga wniesiona w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”) nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p.p. strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). W art. 2 ust. 2 u.s.p.p. wskazano elementy podlegające analizie na etapie postępowania w przedmiocie przewlekłości. W świetle tego przepisu dokonując oceny uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, I NSP 156/26 3 znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ustawodawca nie zdecydował się na określenie terminu, po upływie którego następuje przewlekłość postępowania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że wielomiesięczną bezczynność sądu, polegającą na niewyznaczaniu rozprawy bądź niepodejmowaniu czynności należy utożsamiać z przewlekłością sądu (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 grudnia 2018 r., I NSP 40/18; z 11 września 2019 r., I NSP 88/19; z 14 listopada 2019 r., I NSP 151/19; z 12 maja 2020 r., I NSP 37/20; z 27 października 2020 r., I NSP 151/20). Podkreślić należy, że ocena przewlekłości postępowania ma jednak charakter indywidualny i uwzględnia okoliczności konkretnej sprawy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 11 lipca 2019 r., I NSP 48/19; z 6 maja 2020 r., I NSP 34/20; z 10 listopada 2020 r., I NSP 142/20; z 28 września 2021 r., I NSP 145/21). W toku postępowania o stwierdzenie przewlekłości postępowania sąd oceniający sprawę analizuje nie tylko okres zaniechania jej rozpoznania, lecz bierze pod uwagę wszystkie kryteria, o których stanowi art. 2 ust. 2 u.s.p.p. W petitum skargi pełnomocnik profesjonalny skarżącej precyzyjnie określił, że dopatruje się przewlekłości w postępowaniu przed Sądem Najwyższym o sygn. I CSK 3126/25. W przypadku wniesienia skargi na przewlekłość postępowania wszczętego skargą kasacyjną, kognicja Sądu Najwyższego ograniczona jest wyłącznie do oceny czy standard ochrony prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki został zachowany w postępowaniu toczącym się przed Sądem Najwyższym (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 listopada 2024 r., I NSP 402/24). W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest bowiem stanowisko, że postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym nie jest kontynuacją wcześniejszych postępowań, lecz dotyczy nowej sprawy wszczętej przez wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie cywilnej albo kasacji w sprawie karnej, które to nadzwyczajne środki zaskarżenia przysługują od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 czerwca I NSP 156/26 4 2021 r., III UZ 10/21; z 12 sierpnia 2020 r., I NSP 84/20; z 17 marca 2020 r., I NSP 9/20; z 9 lutego 2017 r., III SPP 70/16; z 18 marca 2015 r., I CZ 5/15; z 20 stycznia 2015 r., V CZ 93/15; z 10 stycznia 2014 r., I CZ 105/13). Zwrócić należy uwagę, że postępowanie w sprawie cywilnej wszczętej skargą kasacyjną jest nowym postępowaniem w sprawie w rozumieniu art. 5 ust. 1 u.s.p.p., zaś zarzuty odnośnie do przebiegu tego postępowania wnoszone w jego toku podlegają rozpoznaniu wyłącznie przez Sąd Najwyższy stosownie do treści art. 4 ust. 2 u.s.p.p., zgodnie z którym, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym, właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 marca 2024 r., I NSP 238/23; z 14 sierpnia 2013 r., III SPP 152/13; uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13). Na potrzeby niniejszego postępowania dokonano analizy akt postępowania toczącego przed Sądem Najwyższym pod sygnaturą I CSK 3126/25. Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Cywilnej z dnia 31 października 2025 r. sprawa o sygn. I CSK 3126/25 została przydzielona SSN Monice Kobie. Prezes Sądu Najwyższego zarządził również o zawiadomieniu o składzie wyznaczonym do rozpoznania sprawy. Ponadto, w dniu 13 listopada 2025 r. w związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sąd Najwyższy Izba Cywilna zwrócił akta sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, który ponownie przedstawił skargę kasacyjną powódki w dniu 25 listopada 2025 r. W związku z powyższym, zawiadomienie o składzie rozpoznającym sprawę zostało wystosowane w dniu 26 listopada 2025 r. i doręczone pełnomocnikowi strony powodowej w dniu 28 listopada 2025 r. Ocena toczącego się przed Sądem Najwyższym postępowania nie daje podstaw do stwierdzenia, że w sprawie nastąpiła przewlekłość, o której stanowi art. 2 ust. 1 u.s.p.p. Nie można pominąć tego, że skargę na przewlekłość postępowania złożono bowiem po ok. 6 miesiącach od wpływu akt do Sądu Najwyższego. W tak ukształtowanych realiach sprawy skargę należy uznać za przedwczesną. Mając na uwadze powyżej podniesione okoliczności, Sąd Najwyższy na podstawie art. 12 ust. 1 u.s.p.p., oddalił skargę. I NSP 156/26 5 Tomasz Przesławski Oktawian Nawrot Maria Szczepaniec MR [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie