I NB 23/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 czerwca 2025 r.
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie z odwołania M.P.
od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z […] r.
w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek
uprawniający do przejścia w stan spoczynku
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 18 czerwca 2025 r.,
wniosku pełnomocnika M.P. – adw. M.P. - o zbadanie spełnienia przez sędziego
Sądu Najwyższego Pawła Czubika wymogów niezawisłości i bezstronności w
sprawie I NKRS 8/24
na podstawie art. 29 § 10 i § 11 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz.U.2024.622 tj. z 2024.04.23)
postanawia:
1. wniosek odrzucić;
2. o treści postanowienia
Adwokacką w C.
powiadomić
Okręgową
Radę
UZASADNIENIE
W dniu 9 września 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek adw. M.P.
- pełnomocnika M.P. - o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i
bezstronności przez sędziego Sądu Najwyższego Pawła Czubika w związku z
prowadzoną przed Sądem Najwyższym, Izbą Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych, sprawą w przedmiocie odwołania od uchwały Krajowej Rady
I NB 23/24
2
Sądownictwa z […] 2024 r., nr [...], w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska
przez sędziego osiągającego wiek uprawniający do przejścia w stan spoczynku.
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że prof. dr hab. Paweł Czubik
powołany został na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego przez Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej
w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz.
3). Podniósł w związku z tym swoje „wątpliwości dotyczące uwarunkowań
instytucjonalno-ustrojowych” i zakwestionował niezawisłość m.in. tego sędziego
powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., sygn. BSA
1-4110-1/20, także na uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 2
czerwca 2022 r., sygn. I KZP 2/22 oraz wyroki Europejskiego Trybunału Praw
Człowieka z 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, 43447/19 oraz z 3
lutego 2022 r. w sprawie Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko Polsce.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 29 § 5 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz.U.2024.622 tj. z 2024.04.23 – zw. dalej uSN) dopuszczalne jest badanie
spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i
bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego
postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, jeżeli w okolicznościach
danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub
bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności
dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy (tzw. test niezawisłości i
bezstronności sędziego). Artykuł 29 § 9 uSN stanowi, że wniosek inicjujący test
niezawisłości i bezstronności sędziego powinien – pod rygorem jego odrzucenia
bez wezwania do usunięcia braków formalnych (art. 29 § 10 uSN) – czynić zadość
wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie
stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w § 5 (pkt 1)
oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich
poparcie (pkt 2).
I NB 23/24
3
W założeniu ustawodawcy wniosek ma zmierzać do stwierdzenia
niespełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów (naruszenia standardu)
niezawisłości i bezstronności w konkretnej sprawie, powinien zatem wskazywać
okoliczności, do których odwołuje się art. 29 § 5 uSN tj.:
1. towarzyszące powołaniu danego sędziego Sądu Najwyższego,
2. dotyczące jego postępowania po powołaniu, które mogą wywoływać
uzasadnione wątpliwości co do spełnienia przezeń wymagań niezawisłości
i bezstronności,
3. świadczące o tym, że tak ujęty deficyt niezawisłości bezstronności, może
oddziaływać na wynik konkretnej sprawy, z uwzględnieniem okoliczności
dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.
Brak któregokolwiek z tych trzech elementów musi skutkować uznaniem,
że wniosek nie spełnia wymagań określonych w art. 29 § 9 uSN.
Wbrew wskazanym wymogom, wnioskodawca nie wykazał żadnych
konkretnych okoliczności towarzyszących powołaniu SSN Pawła Czubika na urząd
sędziego Sądu Najwyższego ani okoliczności dotyczących jego postępowania po
powołaniu, które wypełniałyby ustawowe przesłanki z art. 29 § 9 uSN.
Uzasadnienie przedmiotowego wniosku sprowadza się jedynie do polemiki z
przyjętymi w obecnym ustawodawstwie rozwiązaniami systemowymi odnośnie do
kształtu Krajowej Rady Sądownictwa. Polemika ta nie może być uznana za
spełniającą warunki z art. 29 § 5 uSN, które w zamiarze ustawodawcy muszą
odnosić się do zindywidualizowanego sędziego, mającego orzekać w konkretnej
sprawie.
Wniosek nie zawiera także żadnych dowodów, o których mowa w art. 29 § 5
uSN. Powołanie się natomiast wnioskodawcy na okoliczności subiektywnie
postrzegane a mające mieć wyraz w określonych poglądach prawnych, którymi
miałby kierować się rzekomo SSN Paweł Czubik jest daleko idącą ich projekcją,
której w żaden sposób wnioskodawca nie uprawdopodobnił.
W ocenie Sądu Najwyższego wniosek zatem nie spełnia warunków
formalnych z art. 29 § 5 i § 9 pkt 2 uSN., a więc na podstawie art. 29 § 10 uSN
podlega odrzuceniu bez wzywania do usunięcia braków.
[r.g.]
I NB 23/24
4
