I KZ 55/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 4 listopada 2025 r.
SSN Małgorzata Bednarek
Protokolant Mikołaj Żaboklicki
w sprawie oskarżonego Ł. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 4 listopada 2025 r.
w przedmiocie zażalenia obrońcy
na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 czerwca 2025
r., sygn. akt So 1/25 o zmianę środka zapobiegawczego wobec mjr. rez. Ł. S.
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 25 czerwca 2025 r., sygn. akt So 1/25, Wojskowy Sąd
Okręgowy w Warszawie nie uwzględnił wniosku obrońcy Ł. S. o uchylenie
stosowanego środka zapobiegawczego w postaci dozoru przełożonego
wojskowego - Dowódcy […] ppłk A. G. połączonego z:
1. zakazem kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną szer. N. B.
oraz świadkami szer. A. C. plut. P. M. , szer. A. G. , st. kpr. M. S., st. sierż. M.
K.,
I KZ 55/25
2
2. zakazem zbliżania się do pokrzywdzonej szer. N. B. na odległość mniejszą
niż 100 metrów.
W pkt. II zmienił ww. środek poprzez zastosowanie w jego miejsce środka
zapobiegawczego w postaci dozoru policji sprawowanego przez Komendę
Powiatową Policji w G. połączonego z obowiązkiem stawiania się oskarżonego mjr
rez. Ł. S. w przedmiotowej jednostce policji z częstotliwością dwa razy w miesiącu,
czyli co 2 tygodnie, oraz połączonego z zakazem kontaktowania się w jakikolwiek
sposób z pokrzywdzoną szer. N. B. oraz świadkami szer. A. C. plut. P. M., szer. A.
G., st. kpr. M. S., st. sierż. M. K. oraz zakazem zbliżania się do pokrzywdzonej szer.
N. B. na odległość mniejszą niż 100 metrów.
Zażalenie na ww. postanowienie złożył obrońca Ł. S. i zaskarżył
rozstrzygnięcie w części w jakiej doszło do zmiany środka zapobiegawczego i
zarzucił rozstrzygnięciu:
1. nieuwzględnienie, że ustały przyczyny, wskutek których został on
zastosowany wobec oskarżonego tj. będzie utrudniał postępowanie karne, w
sytuacji, gdy nie zachodzi realna obawa matactwa, ucieczki czy ukrywania
się oskarżonego;
2. niewskazania przesłanek, które w ocenie sądu determinują zasadność
utrzymania środka zapobiegawczego w postaci dozoru policji wobec
uprzedniego środka zapobiegawczego w postaci dozoru przełożonego
wojskowego;
3. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia,
tj. art. 249 § 1 k.p.k. poprzez zmianę stosowania środka zapobiegawczego
wobec oskarżonego, mimo że nie zachodzi ogólna przesłanka stosowania
tego środka zapobiegawczego - dozór policji i brak uzasadnienia, czemu do
zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania niezbędne jest stosowanie
dozoru policji;
4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę
orzeczenia, poprzez nieprawidłowe ustalenie, że ze strony oskarżonego
zachodzi ryzyko matactwa, ucieczki lub utrudniania w inny bezprawny
I KZ 55/25
3
sposób postępowania karnego, w sytuacji, gdy prokuratura zgromadziła już
obszerny materiał dowodowy, w tym przesłuchania wszystkich świadków
natomiast przed sądem trwa postępowanie dowodowe natomiast oskarżony
ma zakaz kontaktowania się ze świadkami, a zatem oskarżony nie ma
żadnej realnej możliwości wpływu na treść dowodów, a ponadto, mając na
względzie dotychczasowy, ustabilizowany sposób życia mjr. rez. Ł. S. oraz
jego niekaralność można z dużą dozą prawdopodobieństwa przypuszczać,
że nie będzie on próbować uciekać lub ukrywać się, a co więcej, oskarżony
złożył już wyjaśnienia przed Wojskowym Sądem Okręgowym oraz deklaruje
on współpracę w wyjaśnieniu okoliczności sprawy.
Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie środka
zapobiegawczego w postaci dozoru policji wobec mjr. rez. Ł. S. .
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie okazało się niezasadne, dlatego też Sąd Najwyższy utrzymał w
mocy zaskarżone postanowienie. Należy w pełni podzielić argumentację zawartą w
postanowieniu Sądu Okręgowego w Warszawie. Stosownie do unormowania
zawartego w art. 253 § 1 k.p.k., środek zapobiegawczy należy niezwłocznie uchylić
lub zmienić, jeżeli ustaną przyczyny, wskutek których został on zastosowany, lub
powstaną przyczyny uzasadniające jego uchylenie albo zmianę. W przedmiotowej
sprawie, mając na względzie okoliczność zwolnienia oskarżonego z zawodowej
służby wojskowej niezbędnym było dokonanie zmiany podmiotu sprawującego
dozór nad osobą oskarżonego. Jednocześnie prawidłowo sąd uznał, iż w dalszym
ciągu pozostają aktualne przesłanki, które legły u podstaw zastosowania
przedmiotowego środka zapobiegawczego względem osoby oskarżonego.
Wbrew twierdzeniom obrońcy, w sprawie zachodzi duże
prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo zaś zastosowanie
dozoru policji jest uzasadnione koniecznością zabezpieczenia prawidłowego toku
postępowania. Argumentując wywiedzione zażalenia, obrońca pomija, iż funkcją
środka zapobiegawczego jest zabezpieczenie prawidłowego toku całego procesu
karnego. Oznacza to, że stosując środki zapobiegawcze, sąd chroni nie tylko
postępowanie dowodowe, ale ochroną może również objąć jego dalsze etapy, aż
I KZ 55/25
4
do chwili rozpoczęcia wykonywania kary, zgodnie z art. 249 § 4 k.p.k. Stosowanie
środków zapobiegawczych może zatem mieć miejsce nie tylko w celu
zagwarantowania prawidłowego toku postępowania dowodowego, ale również
później, tak jak w przedmiotowej sprawie.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w
części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.
[J.J.]
[r.g.]
