I KZ 39/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-10-28

Dane orzeczenia

SygnaturaI KZ 39/21
Data orzeczenia2021-10-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział I
SędziowieSSN Antoni Bojańczyk, SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący), SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I KZ 39/21

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Bojańczyk

w sprawie T. J.

skazanego z art. 207 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r.

w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

zażalenia skazanego na

zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego

Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 9 sierpnia 2021 r., sygn. akt II Ka (…),

o odmowie przyjęcia wniosku o uzasadnienia złożonego przez

T. J. od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt II Ka (…),

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Skazany T. J. w dniu 6 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego) złożył do Sądu Okręgowego w Ł. za pośrednictwem placówki pocztowej wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego Wydziału Karnego w Ł. zapadłego w dniu 29 lipca 2021 r., sygn. II Ka (…) i doręczenie tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem (k. 189-190).

Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ł. zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2021 r. odmówiła przyjęcia przedmiotowego wniosku, wobec złożenia go przez T. J. po upływie siedmiodniowego terminu zawitego, o którym mowa w treści art. 524 § 1 k.p.k. (k. 191).

Pismem z dnia 18 sierpnia 2021 r. (data prezentaty sądu) T. J. wniósł do Sądu Okręgowego w Ł. zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Ł.. W jego treści skarżący wskazuje na to, że „z wydanym uzasadnieniem [zaskarżonego zarządzenia] nie można zgodzić się z wielu względów formalnych, merytorycznych jak i moralnych. Sąd w wydanym uzasadnieniu odniósł się jedynie, że wniosek został złożony po ustawowym terminie do jego złożenia z upływem jednego dnia, co nie zasługuje na uwzględnienie. T. J. złożył wniosek w ustawowo przewidzianym terminie za pośrednictwem placówki pocztowej”. W dalszej części zażalenia skarżący podnosi, że zarówno wyrażony przez sąd odwoławczy pogląd, dotyczący przekroczenia ustawowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia jak i tego, „jaka wystąpiła przyczyna i kto zawinił, że termin do jego złożenia został przekroczony” pozostaje dla niego tajemnicą.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne i w konsekwencji zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Jego uwzględnienie mogłoby nastąpić, gdyby skarżący trafnie podniósł, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć wpływ na jego treść względnie, gdyby oparte zostało na błędnych ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.). Tymczasem tego rodzaju zarzuty w zażaleniu w ogóle nie zostały sformułowane.

Zgodnie z dyspozycją art. 457 § 2 k.p.k., jeżeli sąd odwoławczy zmienia lub utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony, chyba że zostało złożone zdanie odrębne. Przepisy art. 422 k.p.k. i art. 423 k.p.k. stosuje się odpowiednio. Natomiast art. 422 § 3 zd. pierwsze k.p.k. stanowi, że prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną, po terminie lub jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. Termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego wynosi 7 dni i zasadą jest, że rozpoczyna swój bieg od daty ogłoszenia wyroku (art. 422 § 1 zd. pierwsze k.p.k.). Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy oskarżony jest pozbawiony wolności, nie ma obrońcy i pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok, nie był obecny podczas ogłoszenia orzeczenia, kiedy to zgodnie z dyspozycją art. 422 § 2a k.p.k. 7-dniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia biegnie od daty doręczenia oskarżonemu wyroku.

W niniejszej sprawie skazany T. J. nie był pozbawiony wolności w momencie rozstrzygania jego sprawy przez Sąd Okręgowy w Ł., zatem do jego sytuacji procesowej zastosowanie ma zasada przewidziana w przepisie art. 422 § 1 zd. pierwsze k.p.k., tj. liczenia biegu 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego od daty ogłoszenia wyroku.

W toku postępowania odwoławczego T. J. korzystał z pomocy obrońcy ustanowionego z urzędu, który brał udział w rozprawie apelacyjnej, jednak – podobnie jak sam zainteresowany – nie był obecny przy ogłoszeniu wyroku (k. 187-188). Skarżąc został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej (k. 179, 185 akt, k. 14 akt SN). Skazany złożył jednak wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie oraz jego doręczenie dopiero w dniu 6 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego, k. 190), a więc w dzień po upływie ustawowego terminu do zgłoszenia wniosku, który ekspirował w dniu 5 sierpnia 2021 r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, trafnie uznała w zaskarżonym zarządzeniu Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ł., że wniosek skazanego T. J. o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt II Ka (…), został złożony z uchybieniem 7-dniowego zawitego terminu do jego złożenia, którego bieg rozpoczął moment ogłoszenia wyroku sądu odwoławczego.

Argumentacja przedstawiona w zażaleniu skazanego, koncentrująca się w zasadzie na próbie wykazania braku słuszności rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 9 sierpnia 2021 r., okazała się niezasadna i wbrew postulatowi skarżącego, nie mogła doprowadzić do wzruszenia zaskarżonego zarządzenia. Zainteresowany we wniesionym zażaleniu nie podniósł żadnych argumentów, które przemawiałyby za wzruszeniem zaskarżonego zarządzenia. W szczególności nie sprecyzował, jakiego rodzaju formalne czy merytoryczne względy miał na myśli; powoływanie się zaś na bliżej nieokreślone „względy moralne” nie może stanowić przesłanki pozwalającej na zmianę decyzji w przedmiocie uchybienia terminu zawitego.

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)