I KZ 31/21

Sygn. akt I KZ 31/21

POSTANOWIENIE

Dnia 4 sierpnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie K. M.

skazanego z art. 107§1 k.k.s.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 4 sierpnia 2021r.

zażalenia obrońcy

na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w O. z dnia 1 lipca 2021r., sygn. akt II WKK (…), o odmowie przyjęcia kasacji

na podstawie art. 437§1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

uchylić zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zażalenie jest zasadne.

Sąd wydając zaskarżone zarządzenie uzasadnił je wskazaniem na nieuzupełnienie braku formalnego w postaci nieuiszczenia opłaty od kasacji.

Skarżący podniósł natomiast w swym zażaleniu, że Sąd z naruszeniem art. 140 k.p.k. nie doręczył tego wezwania obrońcy skazanego.

Bezsprzecznie, zgodnie z dyspozycją art. 140 k.p.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, orzeczenia, zarządzenia, zawiadomienia i odpisy, które ustawa nakazuje doręczać stronom, doręcza się również obrońcom, pełnomocnikom i ustawowym przedstawicielom.

W niniejszej sprawie Sąd wiedział o tym, że skazany na etapie postępowania kasacyjnego ma obrońcę, co wynika zarówno z faktu sporządzenia i wniesienia kasacji przez tego obrońcę, jak i dołączenia do niej pełnomocnictwa do obrony – k. 1704. Pomimo tego, wezwanie o uzupełnienie braków formalnych kasacji skierowane zostało jedynie do skazanego – k. 1733. Działając w ten sposób naruszono wskazany art. 140 k.p.k.

Przedmiotem doręczenia mogą być także inne niż orzeczenia i zarządzenia pisma, np. występujący w sprawie obrońca z wyboru (autor kasacji) pełniący rolę pomocnika procesowego strony powinien zgodnie z treścią art. 140 zostać zawiadomiony o wezwaniu skazanego do uiszczenia opłaty od kasacji. Brak takiego powiadomienia obrońcy powinien być traktowany jako ograniczenie oskarżonego w prawie do obrony. Strona nie może bowiem ponosić ujemnych konsekwencji procesowych wynikających z działania bądź zaniechania obrońcy, co do którego nie wypełniono obowiązku wynikającego z treści art. 140 – vide: H. Paluszkiewicz komentarz do art. 140 k.p.k. w Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Dudka Katarzyna (red.), wyd. II.

Niezależnie od powyższego wskazać należy na dyspozycję art. 120§1 k.p.k. (w brzmieniu obowiązującym od 5 października 2019r. – przepis zmieniony przez art. 1 pkt 18 ustawy z dnia 19 lipca 2019r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw), z której wynika, że jeżeli pismo nie odpowiada wymaganiom formalnym, przewidzianym w art. 119 lub w przepisach szczególnych, a brak jest tego rodzaju, że pismo nie może otrzymać biegu, albo brak polega na niezłożeniu należytych opłat lub upoważnienia do podjęcia czynności procesowej, wzywa się osobę, która wniosła pismo, do usunięcia braku w terminie 7 dni. Z pewnością kasacja w niniejszej sprawie została wniesiona przez obrońcę skazanego, zatem to on powinien zostać wezwany do uzupełnienia jej braku formalnego w postaci wniesienia należytej opłaty.

W tej sytuacji zażalenie należało uznać za zasadne, a zaskarżone zarządzenie uchylić.

Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.