I KO 83/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 5 sierpnia 2026 r.
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie X. Y.
oskarżonego o czyny z art. 13 § 1 w zw. z art. 300 § 1 i 3 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 sierpnia 2026 r.,
wniosku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu zawartego
w postanowieniu z 3 lipca 2026 sygn. akt V K 751/26
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu
Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu sygn. akt V K
751/26, przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zielonej
Górze.
UZASADNIENIE
Do Sądu Rejowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu sygn. akt
V K 751/26 wpłynął akt oskarżenia przeciwko X. Y., oskarżonemu o czyny z art. 13
§ 1 w zw. z art. 300 § 1 i 3 k.k. i in., popełnione
na szkodę m.in. na szkodę „Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Wrocławia -
Śródmieścia we Wrocławiu, Wydziału […] ”, zarejestrowany pod sygn. akt V K
751/26. Okoliczność ta w ocenie sądu wnioskującego przemawia za przekazaniem
sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
I KO 83/26
2
Wniosek Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu jest
zasadny.
Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na „wyjęcie” sprawy spod rozpoznania sądu
miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy,
kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości. Co należy rozumieć pod tym
pojęciem, ustawa nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd,
że chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub
w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego
rozpoznania sprawy przez sąd właściwy [por. np. postanowienie Sądu Najwyższego
(dalej SN) z 10 grudnia 1999 r. sygn. akt III KO 98/99, Prokuratura i Prawo 2000, nr
3, poz. 7]. O zaistnieniu takich okoliczności można mówić niewątpliwie wtedy, gdy
statio fisci Skarbu Państwa będące konkretnym sądem w strukturze sądownictwa
powszechnego występuje jako pokrzywdzony, uzasadnia przekazanie sprawy
innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości
(postanowienie SN z 7 kwietnia 2006 r. sygn. akt III KO 20/06, LEX 610696;
postanowienie SN z 19 sierpnia 2003 r. sygn. akt II KO 33/03, OSNwSK 2003/1, poz.
1716; postanowienie SN z 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III KO 4/04, OSNwSK 2004/1,
poz. 759; postanowienie SN z 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III KO 7/04, OSNwSK
2004/1, poz. 762; postanowienie SN z 19 maja 2006 r. sygn. akt IV KO 31/06, LEX
611027; postanowienie SN z 2 kwietnia 2004 r. sygn. akt V KO 13/04, OSNwSK
2004/1, poz. 684; postanowienie SN z 17 sierpnia 2004 r. sygn. akt V KO 48/04,
OSNwSK 2004/1, poz. 1449; postanowienie SN z 29 listopada 2002 r. sygn. akt V
KO 54/02, Legalis 365299; postanowienie SN z 15 października 2003 r. sygn. akt IV
KO 41/03, OSNwSK 2003/1, poz. 2149; postanowienie SN z 8 czerwca 2005 r. sygn.
akt IV KO 35/05, OSNwSK 2005/1, poz. 1121).
W realiach niniejszej sprawy jej rozpoznanie przez Sąd Rejonowy dla
Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu mogłoby wywołać u postronnego
obserwatora wątpliwości co do zdolności sędziów tego Sądu do zachowania
bezstronności.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy, na mocy art. 37 k.p.k., przekazał
sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze.
I KO 83/26
3
[J.J.]
[r.g.]
